Testi in vigore: Paesi Bassi

Wet implementatie richtlijn nr. 2008/52/EG betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken

(BWBR0032232 — geldig vanaf 01-09-2017)

Artikel 1

In deze wet wordt verstaan onder:

• grensoverschrijdend geschil: een geschil waarin ten minste één van de partijen haar woonplaats of gewone verblijfplaats heeft in een andere lidstaat, met uitzondering van Denemarken, dan de andere partijen, op het tijdstip waarop: a. de partijen onderling overeenkomen gebruik te maken van mediation nadat een geschil is ontstaan, of b. partijen een voorstel van de rechter tot mediation aanvaarden;
• mediation: een gestructureerde procedure, ongeacht de benaming, waarin twee of meer partijen bij een geschil zelf pogen om op vrijwillige basis met de hulp van een mediator hun geschil te schikken;
• mediator: een derde die wordt verzocht op doeltreffende, onpartijdige en bekwame wijze een mediation te leiden, ongeacht de benaming of het beroep van die derde en ongeacht de wijze waarop deze is aangewezen of is aangezocht om de mediation te leiden.

Artikel 2

Deze wet is van toepassing op grensoverschrijdende burgerlijke en handelsgeschillen, tenzij deze betrekking hebben op rechten en verplichtingen waarover de partijen uit hoofde van het toepasselijke recht van mediation geen zeggenschap hebben. Zij heeft geen betrekking op fiscale zaken, douanezaken en administratiefrechtelijke zaken, of op de aansprakelijkheid van de staat wegens een handeling of nalaten in de uitoefening van het openbaar gezag.

Artikel 3

De rechter kan in alle gevallen en in elke stand van de procedure partijen mediation voorstellen.

Artikel 4

Indien in een verzoekprocedure een schikking tot stand komt, kan op verzoek het proces-verbaal van de zitting waarin de verbintenissen worden uitgedrukt die partijen ten gevolge van die schikking op zich nemen, in executoriale vorm worden opgemaakt. Dit proces-verbaal wordt mede ondertekend door partijen of hun tot dat doel bijzonderlijk gevolmachtigden.

Artikel 5

1. Indien het vertrouwelijke karakter van een mediation uitdrukkelijk is overeengekomen, kunnen de mediator en degene die bij deze mediation is betrokken, zich verschonen van de verplichting om een getuigenis af te leggen omtrent informatie die voortvloeit uit of verband houdt met een mediation over rechten en verplichtingen die ter vrije beschikking van partijen staan.
2. De in het eerste lid bedoelde mediator en degene die bij deze mediation is betrokken zijn echter verplicht getuigenis af te leggen voor zover partijen dit overeenkomen of deze informatie nodig is om dwingende redenen van openbare orde, met name om de bescherming van de belangen van kinderen te waarborgen of om te voorkomen dat iemand in zijn lichamelijke of geestelijke integriteit wordt aangetast, of indien openbaarmaking van de inhoud van de via mediation bereikte vaststellingsovereenkomst noodzakelijk is voor de uitvoering of de tenuitvoerlegging hiervan.
3. Dit artikel is ook van toepassing op een grensoverschrijdend geschil waarin een gerechtelijke procedure of arbitrage in aansluiting op een mediation tussen de partijen wordt ingeleid in een andere lidstaat dan die waarin de partijen hun woonplaats of gewone verblijfplaats hadden op het tijdstip waarop zij onderling overeenkwamen gebruik te maken van mediation.

Artikel 6

1. De verjaring van een rechtsvordering wordt gestuit door de aanvang van mediation.
2. Door stuiting van de verjaring van een rechtsvordering begint een nieuwe verjaringstermijn te lopen met de aanvang van de dag volgend op de dag dat de mediation is geëindigd doordat een van de partijen of de mediator aan de andere partij schriftelijk heeft meegedeeld dat de mediation is geëindigd of doordat in de mediation gedurende een periode van zes maanden door geen van de partijen enige handeling is verricht. De nieuwe verjaringstermijn is gelijk aan de oorspronkelijke verjaringstermijn doch maximaal drie jaar. Niettemin treedt de verjaring in geen geval op een eerder tijdstip in dan waarop ook de oorspronkelijke termijn zonder stuiting zou zijn verstreken.
3. Dit artikel is ook van toepassing op een grensoverschrijdend geschil waarin een gerechtelijke procedure of arbitrage in aansluiting op een mediation tussen de partijen wordt ingeleid in een andere lidstaat dan die waarin de partijen hun woonplaats of gewone verblijfplaats hadden op het tijdstip waarop zij onderling overeenkwamen gebruik te maken van mediation.

Artikel 7

Deze wet treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst.

Artikel 8

Deze wet wordt aangehaald als: Wet implementatie richtlijn nr. 2008/52/EG betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken.

---

Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) — disposizione rilevante

Artikel 818

1. In afwijking van het bepaalde in artikel 279, eerste lid, kan een behandeling ter terechtzitting achterwege blijven indien er geen minderjarige kinderen zijn die ingevolge artikel 809 in de gelegenheid moeten worden gesteld hun mening kenbaar te maken en er, wanneer het een verzoek van een der echtgenoten betreft, niet tijdig verweer is gevoerd.
2. De rechter kan de echtgenoten naar een mediator verwijzen met als doel om de echtgenoten in onderling overleg tot afspraken over één of meer gevolgen van de echtscheiding te laten komen indien het verzoekschrift of de behandeling ter terechtzitting daartoe aanleiding geeft.
3. Op een eensluidend mondeling of schriftelijk verzoek van de echtgenoten wordt de behandeling niet aangevangen of voortgezet voor het verstrijken van een door hen aangeduide termijn, tenzij dit leidt tot onredelijke vertraging van het geding.
4. Indien tijdig een verweerschrift is ingediend dat een zelfstandig verzoek bevat, vangt de behandeling niet aan voordat tegen dit verzoek een verweerschrift is ingediend dan wel de daarvoor geldende termijn ongebruikt is verstreken.
5. De behandeling geschiedt, indien mogelijk, in één zitting.
6. De artikelen 802 en 803 zijn van overeenkomstige toepassing.

(Il comma 2, evidenziato in grassetto, è l'unica disposizione dell'articolo specificamente dedicata alla mediazione; gli altri commi disciplinano aspetti procedurali generali del procedimento di divorzio e non sono oggetto di traduzione nelle sezioni seguenti.)

---

AVVISO IMPORTANTE — TRADUZIONE NON UFFICIALE La traduzione che segue è stata realizzata con l'assistenza di intelligenza artificiale a puro scopo informativo e divulgativo. Non costituisce traduzione ufficiale o certificata, non ha alcun valore legale e non può essere invocata dinanzi ad autorità giudiziarie o amministrative. Per il testo ufficiale, fare esclusivo riferimento alla versione originale in lingua olandese pubblicata su wetten.overheid.nl: https://wetten.overheid.nl/BWBR0032232

Legge di attuazione della direttiva 2008/52/CE relativa a determinati aspetti della mediazione in materia civile e commerciale

Articolo 1 — Definizioni

Ai fini della presente legge si intende per:

• controversia transfrontaliera: una controversia in cui almeno una delle parti ha il proprio domicilio o la propria residenza abituale in uno Stato membro diverso da quello delle altre parti, ad eccezione della Danimarca, al momento in cui: a. le parti concordano di ricorrere alla mediazione dopo l'insorgere della controversia; oppure b. le parti accettano una proposta di mediazione formulata dal giudice;
• mediazione: un procedimento strutturato, indipendentemente dalla denominazione, in cui due o più parti di una controversia tentano esse stesse, su base volontaria, di comporre la controversia con l'assistenza di un mediatore;
• mediatore: un terzo cui è chiesto di condurre la mediazione in modo efficace, imparziale e competente, indipendentemente dalla denominazione o dalla professione di tale terzo e dalle modalità con cui è stato designato o incaricato di condurre la mediazione.

Articolo 2 — Ambito di applicazione

La presente legge si applica alle controversie transfrontaliere in materia civile e commerciale, salvo che riguardino diritti e obblighi sui quali le parti non hanno facoltà di disporre in base al diritto applicabile alla mediazione. Essa non si applica alla materia fiscale, doganale e amministrativa, né alla responsabilità dello Stato per atti o omissioni compiuti nell'esercizio di pubblici poteri.

Articolo 3

Il giudice può, in ogni caso e in ogni fase del procedimento, proporre alle parti il ricorso alla mediazione.

Articolo 4

Se in un procedimento su ricorso viene raggiunta una conciliazione, il verbale dell'udienza in cui sono espressi gli impegni che le parti assumono in conseguenza di tale conciliazione può, su richiesta, essere redatto in forma esecutiva. Tale verbale è controfirmato dalle parti o dai loro procuratori speciali a tal fine.

Articolo 5

1. Qualora sia stato espressamente convenuto il carattere riservato di una mediazione, il mediatore e i soggetti coinvolti in tale mediazione possono astenersi dal rendere testimonianza in merito alle informazioni derivanti da o connesse a una mediazione riguardante diritti e obblighi di cui le parti possono liberamente disporre.
2. Il mediatore e i soggetti di cui al comma 1 sono tuttavia tenuti a rendere testimonianza qualora le parti lo concordino, oppure qualora tale informazione sia necessaria per motivi imperativi di ordine pubblico, in particolare per garantire la tutela dell'interesse dei minori o per evitare che sia arrecato pregiudizio all'integrità fisica o psichica di una persona, ovvero qualora la divulgazione del contenuto dell'accordo transattivo raggiunto tramite la mediazione sia necessaria ai fini della sua esecuzione o attuazione.
3. Il presente articolo si applica anche a una controversia transfrontaliera nella quale, a seguito di una mediazione tra le parti, sia instaurato un procedimento giudiziario o arbitrale in uno Stato membro diverso da quello in cui le parti avevano il proprio domicilio o la propria residenza abituale al momento in cui hanno concordato di ricorrere alla mediazione.

Articolo 6

1. La prescrizione di un'azione giudiziaria è interrotta dall'avvio della mediazione.
2. Per effetto dell'interruzione della prescrizione di un'azione giudiziaria, inizia a decorrere un nuovo termine di prescrizione a partire dal giorno successivo a quello in cui la mediazione si è conclusa perché una delle parti o il mediatore ha comunicato per iscritto all'altra parte che la mediazione è terminata, oppure perché nella mediazione, per un periodo di sei mesi, nessuna delle parti ha compiuto alcun atto. Il nuovo termine di prescrizione è pari al termine di prescrizione originario, con un massimo di tre anni. Tuttavia, la prescrizione non si compie in nessun caso prima del momento in cui sarebbe scaduto il termine originario in assenza di interruzione.
3. Il presente articolo si applica anche a una controversia transfrontaliera nella quale, a seguito di una mediazione tra le parti, sia instaurato un procedimento giudiziario o arbitrale in uno Stato membro diverso da quello in cui le parti avevano il proprio domicilio o la propria residenza abituale al momento in cui hanno concordato di ricorrere alla mediazione.

Articolo 7

La presente legge entra in vigore il giorno successivo alla data di pubblicazione nello Staatsblad (Gazzetta Ufficiale) in cui è pubblicata.

Articolo 8

La presente legge è citata come: Wet implementatie richtlijn nr. 2008/52/EG betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken (Legge di attuazione della direttiva n. 2008/52/CE relativa a determinati aspetti della mediazione in materia civile e commerciale).

---

Disposizione integrativa: art. 818, comma 2, Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (codice di procedura civile)

(norma inserita nel titolo relativo ai procedimenti di divorzio)

«Il giudice può rinviare i coniugi a un mediatore, con l'obiettivo di consentire loro di raggiungere di comune accordo intese su una o più conseguenze del divorzio, qualora il ricorso o la trattazione in udienza ne offrano motivo.»

---

IMPORTANT NOTICE — UNOFFICIAL TRANSLATION The translation below has been produced with the assistance of artificial intelligence for informational purposes only. It is not an official or certified translation, has no legal value, and may not be relied upon before any judicial or administrative authority. For the official text, refer exclusively to the original Dutch-language version published at wetten.overheid.nl: https://wetten.overheid.nl/BWBR0032232

Act implementing Directive 2008/52/EC on certain aspects of mediation in civil and commercial matters

Article 1 — Definitions

For the purposes of this Act:

• cross-border dispute: a dispute in which at least one of the parties is domiciled or habitually resident in a Member State other than that of the other parties, other than Denmark, at the time when: a. the parties agree to use mediation after the dispute has arisen; or b. the parties accept a proposal of mediation made by the court;
• mediation: a structured process, however named, whereby two or more parties to a dispute attempt by themselves, on a voluntary basis, to reach an agreement on the settlement of their dispute with the assistance of a mediator;
• mediator: any third person who is asked to conduct mediation in an effective, impartial and competent way, regardless of the denomination or profession of that third person and of the way in which they have been appointed or requested to conduct the mediation.

Article 2 — Scope

This Act applies to cross-border civil and commercial disputes, except in so far as they concern rights and obligations which the parties are not entitled to dispose of under the law applicable to mediation. It does not extend to revenue, customs or administrative matters, or to the liability of the State for acts and omissions in the exercise of State authority.

Article 3

The court may, in all cases and at any stage of the proceedings, propose that the parties use mediation.

Article 4

If a settlement is reached in ex parte (petition) proceedings, the record of the hearing setting out the obligations undertaken by the parties as a result of that settlement may, on request, be drawn up in enforceable form. That record shall be co-signed by the parties or by their specially authorised representatives.

Article 5

1. Where the confidential nature of a mediation has been expressly agreed, the mediator and the persons involved in that mediation may decline to give evidence about information arising out of or in connection with a mediation concerning rights and obligations which are at the free disposal of the parties.
2. However, the mediator and the persons referred to in paragraph 1 are obliged to give evidence in so far as the parties agree to this, or where such information is required for overriding reasons of public policy, in particular to ensure the protection of the interests of children or to prevent harm to a person's physical or psychological integrity, or where disclosure of the content of the agreement resulting from mediation is necessary for its implementation or enforcement.
3. This Article also applies to a cross-border dispute in which court proceedings or arbitration are initiated, following mediation between the parties, in a Member State other than the one in which the parties were domiciled or habitually resident at the time they agreed to use mediation.

Article 6

1. The limitation period for a legal claim is interrupted by the commencement of mediation.
2. As a result of the interruption of the limitation period for a legal claim, a new limitation period begins to run from the day following the day on which the mediation ended, either because one of the parties or the mediator notified the other party in writing that the mediation had ended, or because for a period of six months neither party took any action in the mediation. The new limitation period is equal to the original limitation period, but no more than three years. Nevertheless, the claim shall in no case become time-barred earlier than the moment at which the original period, absent interruption, would have expired.
3. This Article also applies to a cross-border dispute in which court proceedings or arbitration are initiated, following mediation between the parties, in a Member State other than the one in which the parties were domiciled or habitually resident at the time they agreed to use mediation.

Article 7

This Act enters into force on the day after the date of publication of the Staatsblad (Bulletin of Acts and Decrees) in which it is published.

Article 8

This Act may be cited as: Wet implementatie richtlijn nr. 2008/52/EG betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken (Act implementing Directive No. 2008/52/EC on certain aspects of mediation in civil and commercial matters).

---

Additional provision: Article 818(2) of the Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Code of Civil Procedure)

(provision found within the title governing divorce proceedings)

"The court may refer the spouses to a mediator, with the aim of enabling the spouses to reach mutual agreement on one or more consequences of the divorce, where the petition or the hearing gives cause to do so."

---

AVIS IMPORTANT — TRADUCTION NON OFFICIELLE La traduction ci-dessous a été réalisée avec l'assistance de l'intelligence artificielle, à titre purement informatif. Il ne s'agit pas d'une traduction officielle ou certifiée ; elle n'a aucune valeur juridique et ne saurait être invoquée devant une autorité judiciaire ou administrative. Pour le texte officiel, se référer exclusivement à la version originale en langue néerlandaise publiée sur wetten.overheid.nl : https://wetten.overheid.nl/BWBR0032232

Loi portant transposition de la directive 2008/52/CE sur certains aspects de la médiation en matière civile et commerciale

Article 1er — Définitions

Aux fins de la présente loi, on entend par :

• litige transfrontalier : un litige dans lequel au moins une des parties a son domicile ou sa résidence habituelle dans un État membre autre que celui des autres parties, à l'exception du Danemark, au moment où : a. les parties conviennent de recourir à la médiation après la survenance du litige, ou b. les parties acceptent une proposition de médiation faite par le juge ;
• médiation : un processus structuré, quelle que soit sa dénomination, dans lequel deux ou plusieurs parties à un litige tentent volontairement, elles-mêmes, avec l'aide d'un médiateur, de parvenir à un accord sur le règlement de leur litige ;
• médiateur : tout tiers sollicité pour mener une médiation de manière efficace, impartiale et compétente, quels que soient sa dénomination ou sa profession et les modalités de sa désignation ou de sa sollicitation pour mener la médiation.

Article 2 — Champ d'application

La présente loi s'applique aux litiges transfrontaliers en matière civile et commerciale, sauf s'ils portent sur des droits et obligations dont les parties ne peuvent disposer en vertu du droit applicable à la médiation. Elle ne s'applique pas aux matières fiscales, douanières et administratives, ni à la responsabilité de l'État pour des actes ou omissions commis dans l'exercice de la puissance publique.

Article 3

Le juge peut, dans tous les cas et à tout stade de la procédure, proposer aux parties de recourir à la médiation.

Article 4

Si un accord est trouvé dans le cadre d'une procédure sur requête, le procès-verbal de l'audience exprimant les engagements pris par les parties à la suite de cet accord peut, sur demande, être établi sous forme exécutoire. Ce procès-verbal est cosigné par les parties ou par leurs mandataires spécialement habilités à cet effet.

Article 5

1. Lorsque le caractère confidentiel d'une médiation a été expressément convenu, le médiateur et les personnes impliquées dans cette médiation peuvent se dispenser de témoigner sur les informations résultant de ou liées à une médiation portant sur des droits et obligations dont les parties peuvent librement disposer.
2. Le médiateur et les personnes visées au paragraphe 1 sont toutefois tenus de témoigner dans la mesure où les parties en conviennent, ou lorsque ces informations sont nécessaires pour des raisons impérieuses d'ordre public, notamment pour garantir la protection de l'intérêt des enfants ou pour éviter qu'il ne soit porté atteinte à l'intégrité physique ou psychique d'une personne, ou encore lorsque la divulgation du contenu de l'accord transactionnel issu de la médiation est nécessaire à son exécution ou à sa mise en œuvre.
3. Le présent article s'applique également à un litige transfrontalier dans lequel une procédure judiciaire ou arbitrale est engagée, à la suite d'une médiation entre les parties, dans un État membre autre que celui dans lequel les parties avaient leur domicile ou leur résidence habituelle au moment où elles ont convenu de recourir à la médiation.

Article 6

1. La prescription d'une action en justice est interrompue par le commencement de la médiation.
2. Du fait de l'interruption de la prescription d'une action en justice, un nouveau délai de prescription commence à courir à compter du jour suivant celui où la médiation a pris fin, soit parce que l'une des parties ou le médiateur a notifié par écrit à l'autre partie que la médiation était terminée, soit parce qu'aucune des parties n'a accompli d'acte dans le cadre de la médiation pendant une période de six mois. Le nouveau délai de prescription est égal au délai de prescription initial, dans la limite de trois ans. Toutefois, la prescription ne peut en aucun cas être acquise avant le moment où le délai initial, en l'absence d'interruption, aurait expiré.
3. Le présent article s'applique également à un litige transfrontalier dans lequel une procédure judiciaire ou arbitrale est engagée, à la suite d'une médiation entre les parties, dans un État membre autre que celui dans lequel les parties avaient leur domicile ou leur résidence habituelle au moment où elles ont convenu de recourir à la médiation.

Article 7

La présente loi entre en vigueur le lendemain de la date de publication du Staatsblad (Journal officiel) dans lequel elle est publiée.

Article 8

La présente loi est citée comme suit : Wet implementatie richtlijn nr. 2008/52/EG betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken (Loi portant transposition de la directive n° 2008/52/CE sur certains aspects de la médiation en matière civile et commerciale).

---

Disposition complémentaire : article 818, alinéa 2, du Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (code de procédure civile)

(disposition figurant dans le titre relatif aux procédures de divorce)

« Le juge peut renvoyer les époux vers un médiateur, dans le but de leur permettre de parvenir, d'un commun accord, à des arrangements sur une ou plusieurs conséquences du divorce, lorsque la requête ou les débats à l'audience le justifient. »

---

AVISO IMPORTANTE — TRADUCCIÓN NO OFICIAL La siguiente traducción ha sido elaborada con la asistencia de inteligencia artificial, con fines meramente informativos. No constituye una traducción oficial ni certificada, carece de valor legal y no puede invocarse ante ninguna autoridad judicial o administrativa. Para el texto oficial, remítase exclusivamente a la versión original en neerlandés publicada en wetten.overheid.nl: https://wetten.overheid.nl/BWBR0032232

Ley de transposición de la Directiva 2008/52/CE sobre ciertos aspectos de la mediación en asuntos civiles y mercantiles

Artículo 1 — Definiciones

A efectos de la presente ley se entiende por:

• litigio transfronterizo: un litigio en el que al menos una de las partes tiene su domicilio o residencia habitual en un Estado miembro distinto al de las demás partes, con excepción de Dinamarca, en el momento en que: a. las partes acuerdan recurrir a la mediación después de haber surgido el litigio, o b. las partes aceptan una propuesta de mediación formulada por el juez;
• mediación: un procedimiento estructurado, cualquiera que sea su denominación, en el que dos o más partes de un litigio intentan por sí mismas, de forma voluntaria, llegar a un acuerdo sobre la resolución de su litigio con la ayuda de un mediador;
• mediador: todo tercero al que se solicita dirigir una mediación de manera eficaz, imparcial y competente, con independencia de la denominación o profesión de dicho tercero y del modo en que haya sido designado o requerido para dirigir la mediación.

Artículo 2 — Ámbito de aplicación

La presente ley se aplica a los litigios transfronterizos en materia civil y mercantil, salvo que se refieran a derechos y obligaciones sobre los que las partes no puedan disponer en virtud del derecho aplicable a la mediación. No se aplica a las materias tributarias, aduaneras y administrativas, ni a la responsabilidad del Estado por actos u omisiones en el ejercicio de la autoridad pública.

Artículo 3

El juez puede, en todos los casos y en cualquier fase del procedimiento, proponer a las partes recurrir a la mediación.

Artículo 4

Si en un procedimiento sobre solicitud se alcanza un acuerdo transaccional, el acta de la audiencia en la que se expresen las obligaciones que las partes asumen como consecuencia de dicho acuerdo podrá, previa solicitud, redactarse en forma ejecutiva. Dicha acta será firmada también por las partes o por sus apoderados especialmente facultados a tal efecto.

Artículo 5

1. Cuando se haya acordado expresamente el carácter confidencial de una mediación, el mediador y las personas implicadas en dicha mediación podrán abstenerse de declarar sobre la información derivada de o relacionada con una mediación referida a derechos y obligaciones de libre disposición de las partes.
2. No obstante, el mediador y las personas mencionadas en el apartado 1 estarán obligados a declarar en la medida en que las partes así lo acuerden, o cuando dicha información sea necesaria por razones imperiosas de orden público, en particular para garantizar la protección del interés de los menores o para evitar que se atente contra la integridad física o psíquica de una persona, o cuando la divulgación del contenido del acuerdo transaccional alcanzado mediante la mediación sea necesaria para su ejecución o cumplimiento.
3. El presente artículo se aplica también a un litigio transfronterizo en el que, a raíz de una mediación entre las partes, se incoe un procedimiento judicial o arbitral en un Estado miembro distinto de aquel en el que las partes tenían su domicilio o residencia habitual en el momento en que acordaron recurrir a la mediación.

Artículo 6

1. La prescripción de una acción judicial se interrumpe por el inicio de la mediación.
2. Como consecuencia de la interrupción de la prescripción de una acción judicial, comienza a correr un nuevo plazo de prescripción a partir del día siguiente a aquel en que la mediación haya finalizado, bien porque una de las partes o el mediador haya comunicado por escrito a la otra parte que la mediación ha terminado, bien porque durante un período de seis meses ninguna de las partes haya realizado actuación alguna en la mediación. El nuevo plazo de prescripción será igual al plazo de prescripción original, con un máximo de tres años. No obstante, la prescripción no se producirá en ningún caso antes del momento en que habría vencido el plazo original de no haberse producido la interrupción.
3. El presente artículo se aplica también a un litigio transfronterizo en el que, a raíz de una mediación entre las partes, se incoe un procedimiento judicial o arbitral en un Estado miembro distinto de aquel en el que las partes tenían su domicilio o residencia habitual en el momento en que acordaron recurrir a la mediación.

Artículo 7

La presente ley entra en vigor el día siguiente a la fecha de publicación en el Staatsblad (Boletín Oficial) en que se publique.

Artículo 8

La presente ley se cita como: Wet implementatie richtlijn nr. 2008/52/EG betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken (Ley de transposición de la Directiva n.º 2008/52/CE sobre ciertos aspectos de la mediación en asuntos civiles y mercantiles).

---

Disposición adicional: artículo 818, apartado 2, del Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (código de procedimiento civil)

(disposición incluida en el título relativo a los procedimientos de divorcio)

«El juez podrá remitir a los cónyuges a un mediador, con el objetivo de que estos, de mutuo acuerdo, alcancen arreglos sobre una o varias consecuencias del divorcio, cuando la solicitud o la vista lo justifiquen.»