Testi in vigore: Cipro

Ο ΠΕΡΙ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ ΣΕ ΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2012 (159(Ι)/2012)

ΜΕΡΟΣ Ι — ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1 — Συνοπτικός τίτλος

1. Ο παρών Νόμος θα αναφέρεται ως ο περί Ορισμένων Θεμάτων Διαμεσολάβησης σε Αστικές Διαφορές Νόμος του 2012.

Άρθρο 2 — Ερμηνεία

Στον παρόντα Νόμο εκτός εάν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια -

«αστική διαφορά» σημαίνει κάθε διαφορά που δυνατό να είναι αντικείμενο πολιτικής διαδικασίας, κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό δυνάμει του περί Δικαστηρίων Νόμου και περιλαμβάνει εργατικές διαφορές αλλά δεν περιλαμβάνει οικογενειακές διαφορές·

«διαμεσολάβηση» σημαίνει διαρθρωμένη διαδικασία, ανεξάρτητος ονομασίας, στην οποία δύο ή περισσότερα μέρη μιας διαφοράς επιχειρούν εκουσίως να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με την επίλυση της διαφοράς τους, με τη βοήθεια διαμεσολαβητή·

Νοείται ότι, η έννοια αυτή δεν περιλαμβάνει οποιαδήποτε προσπάθεια επίλυσης διαφοράς που δυνατό να καταβάλλεται από το δικαστήριο ή το δικαστή που έχει επιληφθεί της υπόθεσης, για την επίλυση διαφοράς κατά τη διάρκεια της σχετικής με την εν λόγω διαφορά δικαστικής διαδικασίας·

«διαμεσολαβητής» σημαίνει οποιοδήποτε τρίτο προς τα μέρη πρόσωπο, το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο Μητρώο Διαμεσολαβητών και από το οποίο ζητείται να αναλάβει τη διεξαγωγή διαμεσολάβησης δυνάμει του παρόντος Νόμου·

«δικαστήριο» σημαίνει το Επαρχιακό Δικαστήριο ή οποιοδήποτε δικαστή αυτού ο οποίος έχει δικαιοδοσία επί του θέματος, περιλαμβανομένων και των Δικαστηρίων Εργατικών Διαφορών·

«διασυνοριακή διαφορά» σημαίνει διαφορά που εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 4·

«εμπορική διαφορά» σημαίνει διαφορά που προκύπτει από εμπορική συναλλαγή που διενεργείται μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, όπως ο όρος αυτός ερμηνεύεται στον περί Καταπολέμησης των Καθυστερήσεων Πληρωμών στις Εμπορικές Συναλλαγές Νόμο·

«εργατική διαφορά» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό στον περί Ετήσιων Αδειών με Απολαβές Νόμο·

«κράτος μέλος» σημαίνει κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση τη Δανία·

«μέρη» σημαίνει τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που προσφεύγουν σε διαμεσολάβηση·

«Μητρώο Διαμεσολαβητών» σημαίνει το μητρώο διαμεσολαβητών που καταρτίζεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6·

«νομικό πρόσωπο» σημαίνει κάθε οντότητα με νομική προσωπικότητα η οποία αναγνωρίζεται ως τέτοια δυνάμει των σχετικών νόμων της Δημοκρατίας ή οποιασδήποτε άλλης σχετικής εφαρμοστέας νομοθεσίας, με εξαίρεση τα κράτη ή άλλους φορείς δημοσίου δικαίου κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας και τους διεθνείς οργανισμούς δημοσίου δικαίου·

«οικογενειακή διαφορά» σημαίνει διαφορά που εμπίπτει στη δικαιοδοσία οικογενειακού δικαστηρίου που συστήνεται και λειτουργεί με νόμο της Δημοκρατίας·

«Υπουργός» σημαίνει τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως.

ΜΕΡΟΣ ΙΙ — ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 3 — Πεδίο εφαρμογής

3.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (2), ο παρών Νόμος εφαρμόζεται σε αστικές διαφορές, περιλαμβανομένων των διασυνοριακών διαφορών.

(2) Ο παρών Νόμος δεν εφαρμόζεται σε-

(α) οποιεσδήποτε αστικές διαφορές, διασυνοριακές ή μη, οι οποίες αφορούν ορισμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις, για τα οποία τα μέρη δεν έχουν την ελευθερία να αποφασίζουν βάσει του εφαρμοστέου δικαίου·

(β) εργατικές διαφορές που δεν περιλαμβάνονται στις διασυνοριακές διαφορές ανεξάρτητα αν δεν εγείρονται σ' αυτές δικαιώματα και υποχρεώσεις για τα οποία τα μέρη δεν έχουν την ελευθερία να αποφασίζουν βάσει του εφαρμοστέου δικαίου· και

(γ) οποιεσδήποτε φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές διαφορές, ή διαφορές που αφορούν την ευθύνη του κράτους λόγω πράξεων ή παραλείψεων κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας.

Άρθρο 4 — Διασυνοριακές διαφορές

4.-(1) Ως διασυνοριακή διαφορά νοείται οποιαδήποτε διαφορά στην οποία τουλάχιστον ένα από τα μέρη έχει τη μόνιμη κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του ή εμπορεύεται ή εργάζεται σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο οποιουδήποτε άλλου μέρους στη διαφορά κατά την ημερομηνία που-

(α) τα μέρη συμφώνησαν να προσφύγουν σε διαδικασία διαμεσολάβησης, αφότου ανέκυψε η διαφορά·

(β) διετάχθη η παραπομπή της διαφοράς σε διαμεσολάβηση από δικαστήριο κράτους μέλους·

(γ) υφίσταται υποχρέωση διαμεσολάβησης δυνάμει του δικαίου κράτους μέλους·

(δ) τα μέρη κλήθηκαν να παραστούν ενώπιον δικαστηρίου για ενημέρωση όπως προβλέπεται στο εδάφιο (1) του άρθρου 15.

(2) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου (1), για τους σκοπούς των άρθρων 23 και 27, ως διασυνοριακή διαφορά νοείται επίσης οποιαδήποτε διαφορά για την οποία αρχίζει δικαστική διαδικασία ή διαιτησία έπειτα από διαμεσολάβηση μεταξύ των μερών σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο τα μέρη είχαν τη μόνιμη κατοικία ή τη συνήθη διαμονή τους κατά την ημερομηνία που προβλέπεται στις παραγράφους (α), (β) ή (γ) του εδαφίου (1).

(3) Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, η κατοικία μέρους στη διαφορά προσδιορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 59 και 60 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις.

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ — ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΕΣ

Άρθρο 5 — Διαμεσολάβηση

5.-(1) Διαμεσολάβηση δυνατόν να λαμβάνει χώρα οποτεδήποτε, καθώς και στα πλαίσια δικαστικής διαδικασίας και διενεργείται μόνο από πρόσωπο το οποίο-

(α) σε περίπτωση που η εν λόγω διαμεσολάβηση αφορά εμπορική διαφορά, είναι εγγεγραμμένο στο Μητρώο Διαμεσολαβητών δυνάμει της υποπαραγράφου (i), (ii) ή (iii) της παραγράφου (α) του άρθρου 7 και

(β) σε περίπτωση που η εν λόγω διαμεσολάβηση αφορά αστική διαφορά άλλη από εμπορική είναι εγγεγραμμένο στο Μητρώο Διαμεσολαβητών δυνάμει της υποπαραγράφου (i) της παραγράφου (α) του άρθρου 7 και υποβάλει στον Υπουργό βεβαίωση ότι έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα κατάρτισης ως διαμεσολαβητής καθώς και βεβαίωση της συνέχισης της επαγγελματικής του κατάρτισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12.

(2) Για σκοπούς της παραγράφου (β) του εδαφίου (1) του παρόντος άρθρου πρόσωπο θεωρείται κατάλληλα καταρτισμένο αν υποβάλλει στον υπουργό βεβαίωση ότι έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα κατάρτισης ως διαμεσολαβητής, καθώς και βεβαίωση της συνέχισης της επαγγελματικής του κατάρτισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12.

(3) Διαμεσολάβηση δυνατό να διενεργείται για μέρος ή για το σύνολο της διαφοράς.

Άρθρο 6 — Μητρώο Διαμεσολαβητών

6.-(1) Ο Υπουργός τηρεί ειδικό μητρώο στο οποίο εγγράφονται από αυτόν, μετά από αίτησή τους και καταβολή του καθοριζόμενου δυνάμει του άρθρου 9 τέλους, πρόσωπα που επιθυμούν να διενεργούν διαμεσολάβηση ως διαμεσολαβητές και τα οποία πληρούν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στα άρθρα 5 και 7.

(2) Το Μητρώο Διαμεσολαβητών δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως:

Νοείται ότι, το πρώτο Μητρώο Διαμεσολαβητών που καταρτίζεται δυνάμει του παρόντος Νόμου δημοσιεύεται το αργότερο εντός έξι (6) μηνών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του.

Άρθρο 7 — Εγγραφή στο Μητρώο Διαμεσολαβητών

7. Στο Μητρώο Διαμεσολαβητών δύναται να εγγραφεί οποιοδήποτε πρόσωπο -

(α) (i) είναι εγγεγραμμένο στο Μητρώο Δικηγόρων που Ασκούν το Επάγγελμα και είναι κάτοχος ετήσιας άδειας άσκησης επαγγέλματος σύμφωνα με τον περί Δικηγόρων Νόμο και, αν επιθυμεί να αναλάβει τη διεξαγωγή διαμεσολάβησης δυνάμει της παραγράφου (β) του εδαφίου (1) του άρθρου 5, είναι κατάλληλα καταρτισμένο, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο· ή

(ii) είναι μέλος του Κυπριακού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου ή του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου, είναι κάτοχος αναγνωρισμένου τίτλου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έχει παρακολουθήσει ειδικό πρόγραμμα κατάρτισης ως διαμεσολαβητής διάρκειας σαράντα (40) ωρών, το οποίο διοργανώνεται από το Κυπριακό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο ή το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου, ή αντίστοιχο πρόγραμμα·

(β) δεν κατέχει δημόσια θέση είτε μόνιμα, είτε προσωρινά, είτε με αναπλήρωση στη δημόσια υπηρεσία·

(γ) δεν έχει καταδικαστεί για σοβαρό ποινικό αδίκημα ή για αδίκημα που ενέχει έλλειψη τιμιότητας ή ηθική αισχρότητα· και

(δ) δεν βρίσκεται υπό επιτροπεία ή κηδεμονία και δεν έχει στερηθεί της δικαιοπρακτικής του ικανότητας.

[Nota: come segnalato nella nota metodologica sopra, il testo estratto dell'art. 7(α) mostra solo le sottoparagrafo (i) e (ii); l'art. 5(1)(α) e l'art. 12(α) fanno tuttavia riferimento anche a una sottoparagrafo "(iii)". Non è stato possibile verificare con certezza il contenuto di un'eventuale sottoparagrafo (iii) mancante.]

Άρθρο 8 — Διαγραφή διαμεσολαβητή από το Μητρώο Διαμεσολαβητών

8. Διαγραφή διαμεσολαβητή από το Μητρώο Διαμεσολαβητών διενεργείται από τον Υπουργό έπειτα από αιτιολογημένη εισήγηση του οικείου επαγγελματικού συλλόγου ή του Κυπριακού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου ή του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου, ανάλογα με την περίπτωση, για οποιονδήποτε από τους πιο κάτω λόγους:

(α) Αν οι απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7, παύουν να πληρούνται μετά την εγγραφή στο Μητρώο Διαμεσολαβητών ή αν διαπιστωθεί ότι δεν υπήρχαν κατά το χρόνο της εγγραφής·

(β) θάνατος του διαμεσολαβητή·

(γ) αν ο ίδιος υποβάλει αίτημα για τη διαγραφή του από το Μητρώο Διαμεσολαβητών·

(δ) αν, κατά τους ισχύοντες στη Δημοκρατία νόμους, κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης ή εκδοθεί κατ' αυτού διάταγμα διορισμού συνδίκου ή έλθει σε συμβιβασμό με τους πιστωτές του·

(ε) αν καταδικαστεί για σοβαρό ποινικό αδίκημα ή για αδίκημα που ενέχει έλλειψη τιμιότητας ή ηθική αισχρότητα·

(στ) αν δεν ενεργήσει σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου (2) του άρθρου 10, παρά την απόκτηση οικονομικού ή άλλου συμφέροντος που δυνατό να επηρεάσει το αμερόληπτο της κρίσης του·

(ζ) κατάχρηση της θέσης του κατά τρόπο ώστε τυχόν συνέχιση διεξαγωγής διαμεσολάβησης από αυτόν να αποβεί επιβλαβής για το δημόσιο συμφέρον·

(η) διαγραφή από το Μητρώο Δικηγόρων που Ασκούν το Επάγγελμα ή από μέλος του Κυπριακού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου ή του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου, ανάλογα με την περίπτωση·

(θ) αν έχει εγγραφεί στο Μητρώο Διαμεσολαβητών δυνάμει της υποπαραγράφου (ii) της παραγράφου (α) του άρθρου 7 και δεν προσκομίσει προς τον Υπουργό βεβαίωση της συνέχισης της επαγγελματικής του κατάρτισης σε θέματα διαμεσολάβησης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 ή το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου·

(ι) αν ο οικείος επαγγελματικός σύλλογος ή το Κυπριακό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο, ανάλογα με την περίπτωση, εισηγηθεί τη διαγραφή του, μετά από εξέταση παραπόνου ή αυτεπάγγελτη εξέταση σε σχέση με παραβίαση του παρόντος Νόμου ή του Ευρωπαϊκού Κώδικα Δεοντολογίας για τους Διαμεσολαβητές.

Άρθρο 9 — Τέλη εγγραφής στο Μητρώο Διαμεσολαβητών

9. Για την εγγραφή στο Μητρώο Διαμεσολαβητών, οι διαμεσολαβητές καταβάλλουν τέλος εγγραφής στον Υπουργό, το ύψος του οποίου καθορίζεται ή αναθεωρείται με διάταγμα του Υπουργού που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.

Άρθρο 10 — Καθήκοντα διαμεσολαβητή

10.-(1) Κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας διαμεσολάβησης ο διαμεσολαβητής ασκεί τα καθήκοντά του με επιμέλεια, ανεξαρτησία και αμεροληψία, κατά τρόπο κατάλληλο και αποτελεσματικό, ανεξαρτήτως της ιδιότητας ή του επαγγέλματος του στη Δημοκρατία και ανεξαρτήτως του τρόπου με τον οποίο ορίστηκε ή ανέλαβε να διεξαγάγει την εν λόγω διαμεσολάβηση και δεν υπόκειται στον έλεγχο ούτε ακολουθεί τις οδηγίες οποιουδήποτε προσώπου ή αρχής.

(2) Διαμεσολαβητής, στον οποίο προτείνεται να αναλάβει, ή ο οποίος έχει ήδη αναλάβει, τη διεξαγωγή διαμεσολάβησης σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, οφείλει έγκαιρα και πριν αποδεχτεί το διορισμό του ή αμέσως μόλις διαφανεί η σύγκρουση συμφέροντος ή το άλλο συμφέρον, να δηλώνει εγγράφως οποιαδήποτε σύγκρουση συμφέροντος ή οποιοδήποτε περιστατικό ή οικονομικό ή άλλο συμφέρον το οποίο ενδέχεται να επηρεάσει ή να δώσει την εντύπωση ότι επηρεάζει την ανεξαρτησία του και αρνείται το διορισμό του ή παραιτείται από διαμεσολαβητής, ανάλογα με την περίπτωση, εκτός εάν τα μέρη συμφωνήσουν ρητά ότι είναι σε θέση να διεξαγάγει τη διαμεσολάβηση σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου (1):

Νοείται ότι, οι περιστάσεις που αναφέρονται πιο πάνω περιλαμβάνουν -

(α) κάθε προσωπική ή επαγγελματική σχέση του διαμεσολαβητή με ένα από τα μέρη στη διαμεσολάβηση,

(β) οποιοδήποτε, άμεσο ή έμμεσο, οικονομικό ή άλλο συμφέρον του διαμεσολαβητή, από την έκβαση της διαμεσολάβησης,

(γ) οποιαδήποτε ενέργεια στο παρελθόν του ίδιου του διαμεσολαβητή ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, που εργοδοτείται ή κατέχει οποιαδήποτε θέση στο νομικό πρόσωπο στο οποίο εργοδοτείται ή κατέχει οποιαδήποτε θέση ο διαμεσολαβητής, υπό άλλη ιδιότητα πλην του διαμεσολαβητή για κάποιο από τα μέρη.

(3) Πριν την έναρξη της διαδικασίας διαμεσολάβησης, ο διαμεσολαβητής βεβαιώνεται ότι τα μέρη αντιλαμβάνονται τη φύση της διαδικασίας διαμεσολάβησης και το ρόλο του διαμεσολαβητή και των μερών.

(4) Καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας διαμεσολάβησης, ο διαμεσολαβητής διασφαλίζει ότι τα μέρη έχουν ίσες ευκαιρίες συμμετοχής στη διαδικασία.

(5) Ο διαμεσολαβητής, εφόσον του ζητηθεί, παρέχει στα μέρη πληροφορίες σχετικά με το επαγγελματικό του υπόβαθρο, την εκπαίδευση και την εμπειρία του στον τομέα της διαμεσολάβησης.

(6) Ο διαμεσολαβητής δεν επιβάλλει συγκεκριμένη επίλυση της διαφοράς, δύναται όμως, κατά την κρίση του και με σκοπό να διευκολύνει τη φιλική διευθέτηση της διαφοράς, να υποβάλλει εισηγήσεις οι οποίες δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα.

(7) Οι διαμεσολαβητές καθοδηγούνται από τον Ευρωπαϊκό Κώδικα Δεοντολογίας για τους Διαμεσολαβητές.

Άρθρο 11 — Άσκηση επαγγέλματος από διαμεσολαβητή

11. Ο διαμεσολαβητής δεν αποκλείεται από την άσκηση του επαγγέλματός του.

Άρθρο 12 — Συνέχιση επαγγελματικής κατάρτισης διαμεσολαβητή

12. Πρόσωπο το οποίο -

(α) έχει εγγραφεί στο Μητρώο Διαμεσολαβητών δυνάμει της υποπαραγράφου (i) ή (iii) της παραγράφου (α) του άρθρου 7 και επιθυμεί να διεξάγει, ως διαμεσολαβητής, διαδικασία διαμεσολάβησης δυνάμει της παραγράφου (β) του εδαφίου (1) του άρθρου 5· ή

(β) έχει εγγραφεί στο Μητρώο Διαμεσολαβητών δυνάμει της υποπαραγράφου (ii) της παραγράφου (α) του άρθρου 7·

οφείλει να συνεχίζει την κατάρτισή του σε θέματα διαμεσολάβησης, ολοκληρώνοντας παρακολούθηση τουλάχιστο είκοσι τεσσάρων (24) ωρών εκπαίδευσης ανά τριετία, της πρώτης τριετίας αρχομένης από την πάροδο τριών (3) ετών από την ημερομηνία εγγραφής του στο Μητρώο Διαμεσολαβητών, και να υποβάλλει σχετική βεβαίωση στον Υπουργό:

Νοείται ότι, για πρόσωπο που αναφέρεται στην παράγραφο (β) του παρόντος άρθρου, η συνέχιση της κατάρτισης διενεργείται μέσω προγράμματος κατάρτισης που διοργανώνεται από το Κυπριακό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο ή το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου, ή αντίστοιχου προγράμματος.

Άρθρο 13 — Ενημέρωση του κοινού

13.-(1) Το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως μεριμνά με κάθε πρόσφορο μέσο, ιδίως μέσω του διαδικτύου να παρέχεται πληροφόρηση στο ευρύ κοινό σχετικά με τον τρόπο πρόσβασης σε διαμεσολαβητές.

(2) Οι δικηγόροι ενημερώνουν τους πελάτες τους σχετικά με τη δυνατότητα προσφυγής σε διαμεσολάβηση, όπως προβλέπεται στον παρόντα Νόμο, για την επίλυση οποιωνδήποτε διαφορών τους εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του νόμου αυτού.

ΜΕΡΟΣ IV — ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ

Άρθρο 14 — Επιλογή διαμεσολαβητή

14.-(1) Σε περίπτωση που τα μέρη συμφωνήσουν να προσφύγουν σε διαμεσολάβηση για την επίλυση της διαφοράς ή των διαφορών τους, επιλέγουν εκ συμφώνου διαμεσολαβητή από το Μητρώο Διαμεσολαβητών:

Νοείται ότι, αν τα μέρη δεν συμφωνούν ως προς το πρόσωπο του διαμεσολαβητή, δεν λαμβάνει χώρα η διαμεσολάβηση.

(2) Ο διαμεσολαβητής δύναται να αρνηθεί το διορισμό του χωρίς αιτιολογία.

Άρθρο 15 — Παραπομπή σε διαμεσολάβηση από δικαστήριο

15.-(1) Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου διεξάγεται δικαστική διαδικασία για υπόθεση το αντικείμενο της οποίας εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος Νόμου δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας πριν την έκδοση απόφασης -

(α) να καλέσει τους διάδικους να παραστούν ενώπιόν του για ενημέρωση αναφορικά με τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας διαμεσολάβησης και τη δυνατότητα επίλυσης της διαφοράς τους με την διαδικασία αυτή· και

(β) κατόπιν κοινής αίτησης όλων των διαδίκων, ή κατόπιν αίτησης ενός από τους διάδικους και με τη ρητή συναίνεση των υπολοίπων, ανάλογα με την περίπτωση και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης να αποφασίσει την αναβολή της δικαστικής διαδικασίας για να λάβει χώρα διαμεσολάβηση.

(2) Σε περίπτωση κατά την οποία οποιοσδήποτε από τους διάδικους δεν συμφωνεί στην προσφυγή στη διαμεσολάβηση, το δικαστήριο προχωρεί με τη δικαστική διαδικασία.

(3) Στην απόφαση του δικαστηρίου για αναβολή της δικαστικής διαδικασίας που εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου (1) περιλαμβάνεται ρητή αναφορά στη συναίνεση των διαδίκων και στη διάρκεια της διαμεσολάβησης, η οποία δεν δύναται να υπερβαίνει τους τρεις (3) μήνες.

(4) Με τη συμπλήρωση της χρονικής διάρκειας που καθορίζεται στην απόφαση του δικαστηρίου, οι διάδικοι ενημερώνουν το δικαστήριο για την ακολουθούμενη διαδικασία και το αποτέλεσμα της διαμεσολάβησης και, σε περίπτωση που δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία συμβιβασμού, δύνανται να ζητήσουν παράταση της διάρκειας της διαμεσολάβησης για περίοδο που δεν δύναται να υπερβαίνει τους τρεις (3) μήνες.

(5) Το δικαστήριο δύναται, αυτεπάγγελτα ή κατόπιν αιτήματος οποιουδήποτε διάδικου, να διακόψει τη διαδικασία διαμεσολάβησης πριν από τη λήξη της καθορισμένης δυνάμει του παρόντος άρθρου προθεσμίας.

(6) Απόφαση του δικαστηρίου που εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου (4) ή του εδαφίου (5) δεν υπόκειται σε έφεση.

Άρθρο 16 — Συμφωνία διαμεσολάβησης

16. Χωρίς επηρεασμό των προνοιών του άρθρου 15 και του εδαφίου (3) του άρθρου 21, πριν την έναρξη της διαδικασίας διαμεσολάβησης, τα μέρη συμφωνούν, σε συνεννόηση με το διαμεσολαβητή, τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας, τη διάρκειά της, την υποχρέωση τήρησης του απορρήτου της διαδικασίας, τον τρόπο καθορισμού της αμοιβής του διαμεσολαβητή και τους όρους πληρωμής του, οποιαδήποτε άλλα έξοδα της διαδικασίας και κάθε άλλο ζήτημα κρίνουν αναγκαίο:

Νοείται ότι, ανεξάρτητα από οποιοδήποτε όρο της συμφωνίας, τα μέρη δύνανται να τερματίσουν τη διαδικασία διαμεσολάβησης οποτεδήποτε το επιθυμούν.

Άρθρο 17 — Έναρξη διαδικασίας διαμεσολάβησης

17. Η ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας διαμεσολάβησης είναι η ημερομηνία κατά την οποία υπογράφηκε η συμφωνία διαμεσολάβησης, όπου αυτή είναι γραπτή, ή, στην περίπτωση του άρθρου 15, η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης που αναφέρεται στο εδάφιο (3) του εν λόγω άρθρου ή, σε κάθε άλλη περίπτωση, η ημερομηνία κατά την οποία ο διαμεσολαβητής προέβηκε σε συγκεκριμένες ενέργειες στα πλαίσια της διαμεσολάβησης.

Άρθρο 18 — Διαδικασία διαμεσολάβησης

18.-(1) Η διαδικασία της διαμεσολάβησης έχει εμπιστευτικό χαρακτήρα και η εμπιστευτικότητα δεσμεύει οποιονδήποτε λαμβάνει μέρος σε αυτή.

(2) Ο διαμεσολαβητής δύναται, αν το κρίνει σκόπιμο, να επικοινωνεί και να διεξάγει χωριστές συναντήσεις με τα μέρη και οποιαδήποτε πληροφορία λάβει σε τέτοια συνάντηση είναι εμπιστευτική και δεν κοινοποιείται στο άλλο μέρος ή σε τρίτο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του μέρους από το οποίο λήφθηκε η πληροφορία αυτή.

(3) Άνευ επηρεασμού των διατάξεων του παρόντος άρθρου, η διαδικασία διαμεσολάβησης δύναται να διενεργείται με τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών επικοινωνίας.

Άρθρο 19 — Καθορισμός τόπου και χρόνου διεξαγωγής της διαμεσολάβησης

19.-(1) Ο διαμεσολαβητής ορίζει τον τόπο διεξαγωγής της διαμεσολάβησης, αφού πρώτα λάβει υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπό διαμεσολάβηση διαφοράς, καθώς και τις απόψεις των μερών σε σχέση με την εύκολη πρόσβασή τους.

(2) Ο διαμεσολαβητής διαβουλεύεται με τα μέρη προκειμένου να διευθετούνται κατάλληλες ημερομηνίες για τη διεξαγωγή διαμεσολάβησης.

Άρθρο 20 — Γλώσσα διαμεσολάβησης

20. Ο διαμεσολαβητής, σε συμφωνία με τα μέρη, ορίζει τη γλώσσα ή τις γλώσσες στις οποίες διεξάγεται η διαδικασία διαμεσολάβησης και στις οποίες διατυπώνεται η συμφωνία συμβιβασμού.

Άρθρο 21 — Εμφανίσεις

21.-(1) Τα μέρη παρίστανται ενώπιον του διαμεσολαβητή αυτοπροσώπως ή μαζί με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, περιλαμβανομένου δικηγόρου.

(2) Σε περίπτωση που το ένα από τα μέρη είναι νομικό πρόσωπο, εκπροσωπείται από φυσικό πρόσωπο που είναι δεόντως εξουσιοδοτημένο να ενεργεί για λογαριασμό του και, για τον σκοπό αυτό, πριν την έναρξη της διαμεσολάβησης, προσκομίζει στον διαμεσολαβητή την σχετική απόφαση του νομικού προσώπου.

(3) Σε περίπτωση που μέρος στη διαμεσολάβηση εμφανίζεται με δικηγόρο τα σχετικά έξοδα βαρύνουν το μέρος αυτό.

Άρθρο 22 — Κατάθεση εμπειρογνώμονα

22.-(1) Εμπειρογνώμονας δύναται να καταθέσει στη διαδικασία διαμεσολάβησης εάν κληθεί από-

(α) το διαμεσολαβητή, με τη συναίνεση των μερών και λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητα της διαφοράς, ή

(β) οποιοδήποτε μέρος στη διαμεσολάβηση.

(2) Σε περίπτωση όπου ο εμπειρογνώμονας καλείται από μέρος στη διαμεσολάβηση, τα έξοδα αυτού βαραίνουν το μέρος που τον έχει καλέσει.

Άρθρο 23 — Εμπιστευτικότητα της διαμεσολάβησης

23.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (1) του άρθρου 18 και ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο νόμο, και εκτός εάν τα μέρη συμφωνήσουν διαφορετικά, ο διαμεσολαβητής και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εμπλέκεται διοικητικά ή άλλως πως στη διαδικασία διαμεσολάβησης, υποχρεούται να μην προσκομίσει, σε οποιαδήποτε αστική δικαστική διαδικασία ή διαιτησία, οποιοδήποτε στοιχείο που έχει προκύψει από διαδικασία διαμεσολάβησης ή έχει σχέση με αυτήν, παρά μόνο -

(α) εφόσον τούτο είναι αναγκαίο για επιτακτικούς λόγους δημόσιας τάξης της Δημοκρατίας, κυρίως για να εξασφαλιστεί η προστασία των πρωταρχικών συμφερόντων των παιδιών ή να αποφευχθεί ο κίνδυνος να θιγεί η σωματική ή ψυχολογική ακεραιότητα προσώπου, ή

(β) όταν η κοινολόγηση του περιεχομένου της συμφωνίας που προέκυψε από τη διαμεσολάβηση είναι απαραίτητη για την εφαρμογή ή την εκτέλεση αυτής της συμφωνίας.

(2) Η υποχρέωση του διαμεσολαβητή για τήρηση της εμπιστευτικότητας υφίσταται και μετά τον τερματισμό των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων ως διαμεσολαβητή, τόσο για το διάστημα που είναι εγγεγραμμένος ως διαμεσολαβητής, όσο και μετά τη διαγραφή του, για οποιοδήποτε λόγο, από το Μητρώο Διαμεσολαβητών.

Άρθρο 24 — Δηλώσεις ενώπιον διαμεσολαβητή

24. Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες οποιουδήποτε άλλου νόμου και τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 23 του παρόντος Νόμου, δήλωση η οποία γίνεται ενώπιον διαμεσολαβητή κατά τη διάρκεια διαδικασίας διαμεσολάβησης δεν είναι δεκτή ως μαρτυρία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ενώπιον του δικαστηρίου.

Άρθρο 25 — Παράλειψη ή αδυναμία προς εκπλήρωση των καθηκόντων του διαμεσολαβητή

25.-(1) Σε περίπτωση νομικής ή πραγματικής αδυναμίας προς εκπλήρωση των καθηκόντων του διαμεσολαβητή ή σε περίπτωση παράλειψής του να ενεργήσει χωρίς αναίτια καθυστέρηση, η εντολή του ως διαμεσολαβητής τερματίζεται, αν ο ίδιος παραιτηθεί ή αν τα μέρη συμφωνήσουν προς τούτο ή εάν το ένα εκ των μερών τερματίσει την εντολή του προς διαμεσολάβηση.

(2) Παραίτηση διαμεσολαβητή ή συμφωνία των μερών ή απόφαση του ενός των μερών προς τερματισμό της εντολής διαμεσολαβητή υπό τις περιστάσεις του παρόντος άρθρου, δεν επάγεται παραδοχή των προβαλλόμενων ισχυρισμών.

Άρθρο 26 — Αντικατάσταση διαμεσολαβητή

26. Ο διαμεσολαβητής αντικαθίσταται σε περίπτωση διαγραφής του από το Μητρώο Διαμεσολαβητών δυνάμει του άρθρου 8 ή τερματισμού της εντολής του δυνάμει του άρθρου 25 ή ανάκλησης της εντολής του με συμφωνία των μερών ή σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση τερματισμού της εντολής του και η επιλογή αντικαταστάτη αυτού διενεργείται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14.

Άρθρο 27 — Αποτελέσματα της διαμεσολάβησης στην παραγραφή και στις αποσβεστικές προθεσμίες

27.-(1) Η έναρξη της διαδικασίας διαμεσολάβησης κατά τις διατάξεις του άρθρου 17 επάγεται αναστολή του χρόνου της παραγραφής ή της αποσβεστικής προθεσμίας καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας διαμεσολάβησης.

(2) Σε περίπτωση αποτυχίας της διαδικασίας διαμεσολάβησης, ο χρόνος παραγραφής ή αποσβεστικής προθεσμίας που αναστάληκε συνεχίζει να τρέχει από την ημερομηνία τερματισμού της διαδικασίας διαμεσολάβησης.

(3) Το εδάφιο (1) δεν θίγει τις περί παραγραφής ή λήξεως αποσβεστικής προθεσμίας διατάξεις των διεθνών συμφωνιών στις οποίες είναι συμβαλλόμενη η Δημοκρατία.

ΜΕΡΟΣ V — ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ

Άρθρο 28 — Τερματισμός διαδικασίας διαμεσολάβησης

28.-(1) Η διαδικασία διαμεσολάβησης τερματίζεται-

(α) με τη σύναψη μεταξύ των μερών συμφωνίας συμβιβασμού·

(β) με τη σύνταξη πρακτικού περί μη επίτευξης συμφωνίας·

(γ) με συμφωνία των μερών για διακοπή της διαδικασίας·

(δ) σε περίπτωση που ένα από τα μέρη παύσει να συναινεί στη συνέχισή της·

(ε) αν ο διαμεσολαβητής κρίνει ότι για οποιοδήποτε λόγο η συνέχιση της διαμεσολάβησης κατέστη περιττή ή αδύνατη·

(στ) αν ο διαμεσολαβητής κρίνει ότι η συμφωνία συμβιβασμού στην οποία έχουν καταλήξει τα μέρη είναι παράνομη·

(ζ) αν ο διαμεσολαβητής κρίνει ότι η επερχόμενη διευθέτηση της διαφοράς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το δικαστήριο.

(2) Ο τερματισμός της διαδικασίας διαμεσολάβησης επάγεται τον τερματισμό της εντολής του ίδιου του διαμεσολαβητή.

Άρθρο 29 — Φύλαξη εγγράφων διαμεσολάβησης από το διαμεσολαβητή

29. Όλα τα έγγραφα που αφορούν τη διαδικασία διαμεσολάβησης φυλάσσονται από το διαμεσολαβητή για περίοδο τουλάχιστον επτά (7) ετών από την ημερομηνία τερματισμού της διαδικασίας διαμεσολάβησης.

Άρθρο 30 — Σύναψη συμφωνίας συμβιβασμού

30.-(1) Σε περίπτωση επίτευξης συμφωνίας μεταξύ των μερών για επίλυση συνόλου ή μέρους της διαφοράς τους, ο διαμεσολαβητής συντάσσει γραπτή συμφωνία συμβιβασμού η οποία περιλαμβάνει-

(α) τα στοιχεία του διαμεσολαβητή·

(β) τον τόπο και το χρόνο της διαμεσολάβησης·

(γ) τα στοιχεία των μερών·

(δ) τα στοιχεία των προσώπων που έλαβαν μέρος στη διαδικασία της διαμεσολάβησης·

(ε) τη συμφωνία διαμεσολάβησης αναφορικά με τα ζητήματα που αναφέρονται στο άρθρο 16·

(στ) τους όρους της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν τα μέρη κατά τη διαμεσολάβηση· και

(ζ) την ημερομηνία σύναψής της.

(2) Η συμφωνία συμβιβασμού δύναται επίσης να προβλέπει ότι τα μέρη συγκατατίθενται στην κατάθεση από οποιοδήποτε μέρος αίτησης για εκτέλεση συμφωνίας συμβιβασμού δυνάμει του άρθρου 32.

(3) Η συμφωνία συμβιβασμού υπογράφεται ιδιοχείρως από το διαμεσολαβητή και τα μέρη.

(4) Ο διαμεσολαβητής παρέχει αντίγραφο της συμφωνίας συμβιβασμού στα μέρη.

Άρθρο 31 — Μη επίτευξη συμφωνίας συμβιβασμού

31.-(1) Σε περίπτωση μη επίτευξης συμφωνίας κατά τη διαμεσολάβηση, ο διαμεσολαβητής συντάσσει πρακτικό στο οποίο καταγράφει τη μη επίτευξη συμφωνίας συμβιβασμού και το οποίο υπογράφεται από το διαμεσολαβητή και, αν το επιθυμούν, από τα μέρη.

(2) Ο διαμεσολαβητής παρέχει αντίγραφο του πρακτικού που αναφέρεται στο εδάφιο (1) στα μέρη στη διαμεσολάβηση.

Άρθρο 32 — Εκτελεστότητα συμφωνίας συμβιβασμού

32.-(1) Αίτηση για εκτέλεση συμφωνίας συμβιβασμού δύναται να κατατεθεί στο δικαστήριο -

(α) από κοινού από όλα τα μέρη· ή

(β) από ένα εκ των μερών με τη ρητή συγκατάθεση των υπολοίπων μερών εκτός αν η ρητή συγκατάθεση των υπολοίπων προς το σκοπό αυτό παρέχεται δυνάμει της συμφωνίας συμβιβασμού.

(2) Αν η συμφωνία συμβιβασμού είναι διατυπωμένη σε γλώσσα άλλη από την Ελληνική γλώσσα, το δικαστήριο δύναται να ζητήσει και την προσκόμιση δεόντως κεκυρωμένης μετάφρασης αυτής στην Ελληνική γλώσσα.

(3) Μετά από αίτηση που κατατίθεται δυνάμει του εδαφίου (1), το δικαστήριο δύναται να-

(α) κηρύξει το σύνολο ή μέρος της συμφωνίας συμβιβασμού ως εκτελεστό κατά τον ίδιο τρόπο που εκτελείται δικαστική απόφαση ή διάταγμα με την ίδια ισχύ και σε τέτοια περίπτωση δύναται να εκδοθεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της συμφωνίας συμβιβασμού· ή

(β) απορρίψει την αίτηση για εκτέλεση της συμφωνίας συμβιβασμού, αν κρίνει ότι το περιεχόμενο της συμφωνίας αντίκειται στο νόμο ή δεν είναι εκτελεστό ή αν η διαφορά δεν μπορεί να επιλυθεί με διαμεσολάβηση.

(4) Απόφαση του δικαστηρίου να απορρίψει αίτηση για εκτέλεση συμφωνίας συμβιβασμού για τους λόγους που αναφέρονται στο εδάφιο (3) δύναται να εφεσιβληθεί με τον ίδιο τρόπο που εφεσιβάλλεται δικαστική απόφαση.

(5) Αρμόδιο να λαμβάνει αιτήσεις σύμφωνα με το εδάφιο (1) του παρόντος άρθρου είναι το δικαστήριο στη δικαιοδοσία του οποίου εμπίπτει η συγκεκριμένη διαφορά, σύμφωνα με τους νόμους της Δημοκρατίας, και ανεξαρτήτως του τόπου διεξαγωγής της διαδικασίας διαμεσολάβησης.

(6) Το παρόν άρθρο δεν θίγει τους κανόνες που ισχύουν για την αναγνώριση και την εφαρμογή σε άλλο κράτος μέλος συμφωνίας συμβιβασμού, η οποία έχει κηρυχθεί εκτελεστή σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

ΜΕΡΟΣ VI — ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

Άρθρο 33 — Έκδοση κανονισμών

33. Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να εκδίδει Κανονισμούς που δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας για την καλύτερη εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Νόμου, με εξαίρεση τα θέματα σε σχέση με τα οποία ρητά αναφέρεται στον παρόντα Νόμο ότι ρυθμίζονται με Διαδικαστικό Κανονισμό.

Άρθρο 34 — Διαδικαστικοί Κανονισμοί

34. Το Ανώτατο Δικαστήριο δύναται να εκδίδει Διαδικαστικό Κανονισμό, που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας για τον καθορισμό της διαδικασίας κατάθεσης της συμφωνίας συμβιβασμού στο δικαστήριο ή για οποιοδήποτε άλλο θέμα το οποίο ως εκ της φύσεως του ρυθμίζεται με Διαδικαστικό Κανονισμό.

---

AVVISO: la presente è una TRADUZIONE NON UFFICIALE, realizzata con l'assistenza di intelligenza artificiale a solo scopo informativo. Non è certificata né legalmente vincolante e non sostituisce il testo ufficiale in lingua greca, unico facente fede, della Legge 159(I)/2012 della Repubblica di Cipro, pubblicata nella Gazzetta Ufficiale della Repubblica di Cipro. In caso di dubbio o per qualsiasi uso legale, fare sempre riferimento al testo greco originale riportato sopra e, per la sua verifica, alla fonte ufficiale (Gazzetta Ufficiale / cylaw.org).

LEGGE SU ALCUNE QUESTIONI DI MEDIAZIONE NELLE CONTROVERSIE CIVILI DEL 2012 (159(I)/2012)

PARTE I — DISPOSIZIONI INTRODUTTIVE

Articolo 1 — Titolo abbreviato

1. La presente legge è denominata Legge su Alcune Questioni di Mediazione nelle Controversie Civili del 2012.

Articolo 2 — Definizioni

Nella presente legge, salvo che il contesto richieda diversamente -

«controversia civile» indica ogni controversia che possa essere oggetto di un procedimento civile ai sensi della Legge sui Tribunali, e comprende le controversie di lavoro ma non comprende le controversie familiari;

«mediazione» indica un procedimento strutturato, indipendentemente dalla denominazione utilizzata, in cui due o più parti di una controversia tentano volontariamente di raggiungere un accordo sulla composizione della loro controversia, con l'assistenza di un mediatore;

Si intende che tale nozione non comprende alcun tentativo di composizione della controversia compiuto dal tribunale o dal giudice investito della causa, ai fini della composizione della controversia nel corso del relativo procedimento giudiziario;

«mediatore» indica qualsiasi persona terza rispetto alle parti, iscritta nel Registro dei Mediatori, alla quale sia richiesto di condurre una mediazione ai sensi della presente legge;

«tribunale» indica il Tribunale distrettuale o qualsiasi suo giudice avente competenza sulla materia, compresi i Tribunali delle controversie di lavoro;

«controversia transfrontaliera» indica una controversia che rientra nelle previsioni dell'articolo 4;

«controversia commerciale» indica una controversia derivante da una transazione commerciale effettuata tra imprese o tra imprese e pubbliche autorità, secondo il significato attribuito a tale termine dalla Legge sulla Lotta contro i Ritardi di Pagamento nelle Transazioni Commerciali;

«controversia di lavoro» ha il significato attribuito a tale termine dalla Legge sulle Ferie Annuali Retribuite;

«Stato membro» indica uno Stato membro dell'Unione europea, ad eccezione della Danimarca;

«parti» indica le persone fisiche o giuridiche che ricorrono alla mediazione;

«Registro dei Mediatori» indica il registro dei mediatori istituito ai sensi delle disposizioni dell'articolo 6;

«persona giuridica» indica qualsiasi ente dotato di personalità giuridica riconosciuta come tale in forza delle pertinenti leggi della Repubblica o di qualsiasi altra normativa applicabile in materia, ad eccezione degli Stati o di altri enti di diritto pubblico nell'esercizio di pubblici poteri e degli organismi internazionali di diritto pubblico;

«controversia familiare» indica una controversia che rientra nella competenza di un tribunale della famiglia istituito e operante in forza di una legge della Repubblica;

«Ministro» indica il Ministro della Giustizia e dell'Ordine Pubblico.

PARTE II — CAMPO DI APPLICAZIONE

Articolo 3 — Campo di applicazione

3.-(1) Fatte salve le disposizioni del comma (2), la presente legge si applica alle controversie civili, comprese le controversie transfrontaliere.

(2) La presente legge non si applica -

(a) a qualsiasi controversia civile, transfrontaliera o meno, riguardante determinati diritti e obblighi per i quali le parti non hanno la libertà di decidere in base al diritto applicabile;

(b) alle controversie di lavoro non rientranti tra le controversie transfrontaliere, indipendentemente dal fatto che in esse non siano coinvolti diritti e obblighi per i quali le parti non hanno la libertà di decidere in base al diritto applicabile; e

(c) a qualsiasi controversia fiscale, doganale o amministrativa, o a controversie relative alla responsabilità dello Stato per atti od omissioni nell'esercizio di pubblici poteri.

Articolo 4 — Controversie transfrontaliere

4.-(1) Per controversia transfrontaliera si intende qualsiasi controversia in cui almeno una delle parti ha il proprio domicilio permanente o la propria residenza abituale, o svolge attività commerciale o lavorativa, in uno Stato membro diverso da quello di qualsiasi altra parte della controversia, alla data in cui -

(a) le parti hanno convenuto di ricorrere alla procedura di mediazione, dopo l'insorgere della controversia;

(b) è stato disposto il rinvio della controversia in mediazione da parte di un tribunale di uno Stato membro;

(c) sussiste un obbligo di ricorrere alla mediazione in forza del diritto di uno Stato membro;

(d) le parti sono state convocate a comparire dinanzi al tribunale per l'informativa prevista dal comma (1) dell'articolo 15.

(2) Indipendentemente dalle disposizioni del comma (1), ai fini degli articoli 23 e 27, per controversia transfrontaliera si intende anche qualsiasi controversia per la quale è avviato un procedimento giudiziario o arbitrale in seguito a mediazione tra le parti in uno Stato membro diverso da quello in cui le parti avevano il proprio domicilio permanente o la propria residenza abituale alla data prevista dalle lettere (a), (b) o (c) del comma (1).

(3) Ai fini del presente articolo, il domicilio di una parte della controversia è determinato conformemente agli articoli 59 e 60 del Regolamento (CE) n. 44/2001 del Consiglio, del 22 dicembre 2000, concernente la competenza giurisdizionale, il riconoscimento e l'esecuzione delle decisioni in materia civile e commerciale.

PARTE III — MEDIAZIONE E MEDIATORI

Articolo 5 — Mediazione

5.-(1) La mediazione può aver luogo in qualsiasi momento, anche nell'ambito di un procedimento giudiziario, e viene condotta soltanto da una persona che-

(a) qualora la mediazione riguardi una controversia commerciale, sia iscritta nel Registro dei Mediatori ai sensi della sotto-lettera (i), (ii) o (iii) della lettera (a) dell'articolo 7; e

(b) qualora la mediazione riguardi una controversia civile diversa da quella commerciale, sia iscritta nel Registro dei Mediatori ai sensi della sotto-lettera (i) della lettera (a) dell'articolo 7 e presenti al Ministro un attestato di aver frequentato un programma di formazione come mediatore, nonché un attestato di prosecuzione della propria formazione professionale, conformemente alle disposizioni dell'articolo 12.

(2) Ai fini della lettera (b) del comma (1) del presente articolo, una persona è considerata adeguatamente formata se presenta al Ministro un attestato di aver frequentato un programma di formazione come mediatore, nonché un attestato di prosecuzione della propria formazione professionale, conformemente alle disposizioni dell'articolo 12.

(3) La mediazione può essere condotta per una parte o per l'intera controversia.

Articolo 6 — Registro dei Mediatori

6.-(1) Il Ministro tiene un registro speciale nel quale sono iscritte, dietro loro domanda e previo pagamento della tassa determinata ai sensi dell'articolo 9, le persone che desiderano condurre mediazioni come mediatori e che soddisfano i requisiti previsti agli articoli 5 e 7.

(2) Il Registro dei Mediatori è pubblicato sul sito internet del Ministero della Giustizia e dell'Ordine Pubblico:

Si intende che il primo Registro dei Mediatori istituito ai sensi della presente legge è pubblicato al più tardi entro sei (6) mesi dalla data della sua entrata in vigore.

Articolo 7 — Iscrizione nel Registro dei Mediatori

7. Nel Registro dei Mediatori può essere iscritta qualsiasi persona che -

(a) (i) sia iscritta nel Registro degli Avvocati in Esercizio e sia titolare di una licenza annuale di esercizio della professione ai sensi della Legge sugli Avvocati e, qualora desideri condurre mediazioni ai sensi della lettera (b) del comma (1) dell'articolo 5, sia adeguatamente formata come previsto da tale articolo; oppure

(ii) sia membro della Camera di Commercio e Industria di Cipro o della Camera Tecnica Scientifica di Cipro, sia titolare di un titolo di istruzione terziaria riconosciuto e abbia frequentato uno speciale programma di formazione come mediatore della durata di quaranta (40) ore, organizzato dalla Camera di Commercio e Industria di Cipro o dalla Camera Tecnica Scientifica di Cipro, o un programma equivalente;

(b) non occupi una carica pubblica, sia essa permanente, temporanea o per supplenza, nella pubblica amministrazione;

(c) non sia stata condannata per un reato grave o per un reato che implichi disonestà o turpitudine morale; e

(d) non sia sottoposta a tutela o curatela e non sia stata privata della propria capacità di agire.

[Nota: come indicato nella nota metodologica sopra, il testo greco estratto dell'art. 7(a) mostra solo le sotto-lettere (i) e (ii); gli artt. 5(1)(a) e 12(a) fanno tuttavia riferimento anche a una sotto-lettera "(iii)", il cui contenuto non è stato possibile verificare.]

Articolo 8 — Cancellazione del mediatore dal Registro dei Mediatori

8. La cancellazione di un mediatore dal Registro dei Mediatori è effettuata dal Ministro su motivata proposta del competente ordine professionale o della Camera di Commercio e Industria di Cipro o della Camera Tecnica Scientifica di Cipro, a seconda dei casi, per uno qualsiasi dei seguenti motivi:

(a) se i requisiti previsti dall'articolo 7 cessano di essere soddisfatti dopo l'iscrizione nel Registro dei Mediatori, o se si accerta che non sussistevano al momento dell'iscrizione;

(b) decesso del mediatore;

(c) se lo stesso presenta domanda per la propria cancellazione dal Registro dei Mediatori;

(d) se, ai sensi delle leggi vigenti nella Repubblica, è dichiarato fallito o è emesso nei suoi confronti un provvedimento di nomina di un curatore, o giunge a un concordato con i propri creditori;

(e) se è condannato per un reato grave o per un reato che implichi disonestà o turpitudine morale;

(f) se non agisce conformemente alle disposizioni del comma (2) dell'articolo 10, nonostante l'acquisizione di un interesse economico o di altra natura che possa incidere sull'imparzialità del suo giudizio;

(g) abuso della propria posizione, tale per cui l'eventuale prosecuzione della conduzione della mediazione da parte sua risulti dannosa per l'interesse pubblico;

(h) cancellazione dal Registro degli Avvocati in Esercizio o dalla qualità di membro della Camera di Commercio e Industria di Cipro o della Camera Tecnica Scientifica di Cipro, a seconda dei casi;

(i) se è stato iscritto nel Registro dei Mediatori ai sensi della sotto-lettera (ii) della lettera (a) dell'articolo 7 e non presenta al Ministro un attestato di prosecuzione della propria formazione professionale in materia di mediazione, conformemente alle disposizioni dell'articolo 12, o alla Camera Tecnica Scientifica di Cipro;

(j) se il competente ordine professionale o la Camera di Commercio e Industria di Cipro, a seconda dei casi, propone la sua cancellazione, a seguito dell'esame di un reclamo o di un'indagine d'ufficio in relazione a una violazione della presente legge o del Codice Europeo di Condotta per i Mediatori.

Articolo 9 — Tasse di iscrizione nel Registro dei Mediatori

9. Per l'iscrizione nel Registro dei Mediatori, i mediatori versano al Ministro una tassa di iscrizione, il cui importo è determinato o rivisto con decreto del Ministro pubblicato nella Gazzetta Ufficiale della Repubblica.

Articolo 10 — Doveri del mediatore

10.-(1) Nello svolgimento della procedura di mediazione, il mediatore esercita le proprie funzioni con diligenza, indipendenza e imparzialità, in modo adeguato ed efficace, indipendentemente dalla sua qualità o professione nella Repubblica e indipendentemente dal modo in cui è stato nominato o ha assunto l'incarico di condurre la mediazione in questione, e non è soggetto al controllo né segue le istruzioni di alcuna persona o autorità.

(2) Il mediatore a cui è proposto di assumere, o che ha già assunto, la conduzione di una mediazione ai sensi delle disposizioni della presente legge, è tenuto, tempestivamente e prima di accettare la nomina, oppure non appena emerga il conflitto di interessi o l'altro interesse, a dichiarare per iscritto qualsiasi conflitto di interessi o qualsiasi circostanza o interesse economico o di altra natura che possa incidere sulla sua indipendenza o dare l'impressione di incidervi, e a rifiutare la nomina o a rimettere il mandato di mediatore, a seconda dei casi, salvo che le parti concordino espressamente che egli è comunque in grado di condurre la mediazione conformemente alle disposizioni del comma (1):

Si intende che le circostanze sopra menzionate comprendono -

(a) ogni rapporto personale o professionale del mediatore con una delle parti della mediazione,

(b) qualsiasi interesse economico o di altra natura, diretto o indiretto, del mediatore, derivante dall'esito della mediazione,

(c) qualsiasi condotta pregressa dello stesso mediatore o di qualsiasi altra persona impiegata presso, o titolare di una carica nella, persona giuridica presso la quale il mediatore è impiegato o ricopre una carica, in una veste diversa da quella di mediatore, per conto di una delle parti.

(3) Prima dell'inizio della procedura di mediazione, il mediatore si accerta che le parti comprendano la natura della procedura di mediazione e il ruolo del mediatore e delle parti.

(4) Per l'intera durata della procedura di mediazione, il mediatore garantisce che le parti abbiano pari opportunità di partecipazione alla procedura.

(5) Il mediatore, se richiesto, fornisce alle parti informazioni relative al proprio background professionale, alla propria formazione e alla propria esperienza nel settore della mediazione.

(6) Il mediatore non impone una determinata soluzione della controversia, ma può, a propria discrezione e al fine di agevolare la composizione amichevole della controversia, formulare proposte che non hanno carattere vincolante.

(7) I mediatori si attengono al Codice Europeo di Condotta per i Mediatori.

Articolo 11 — Esercizio della professione da parte del mediatore

11. Il mediatore non è escluso dall'esercizio della propria professione.

Articolo 12 — Prosecuzione della formazione professionale del mediatore

12. La persona che -

(a) è stata iscritta nel Registro dei Mediatori ai sensi della sotto-lettera (i) o (iii) della lettera (a) dell'articolo 7 e desidera condurre, come mediatore, una procedura di mediazione ai sensi della lettera (b) del comma (1) dell'articolo 5; oppure

(b) è stata iscritta nel Registro dei Mediatori ai sensi della sotto-lettera (ii) della lettera (a) dell'articolo 7;

è tenuta a proseguire la propria formazione in materia di mediazione, completando almeno ventiquattro (24) ore di formazione ogni triennio, con il primo triennio decorrente dal termine di tre (3) anni dalla data della sua iscrizione nel Registro dei Mediatori, e a presentare il relativo attestato al Ministro:

Si intende che, per la persona di cui alla lettera (b) del presente articolo, la prosecuzione della formazione si svolge tramite un programma di formazione organizzato dalla Camera di Commercio e Industria di Cipro o dalla Camera Tecnica Scientifica di Cipro, o da un programma equivalente.

Articolo 13 — Informazione del pubblico

13.-(1) Il Ministero della Giustizia e dell'Ordine Pubblico provvede, con ogni mezzo idoneo, in particolare tramite internet, affinché al pubblico in generale siano fornite informazioni sulle modalità di accesso ai mediatori.

(2) Gli avvocati informano i propri clienti in merito alla possibilità di ricorrere alla mediazione, come previsto dalla presente legge, per la composizione di qualsiasi controversia rientrante nel campo di applicazione della presente legge.

PARTE IV — PROCEDURA DI MEDIAZIONE

Articolo 14 — Scelta del mediatore

14.-(1) Qualora le parti convengano di ricorrere alla mediazione per la composizione della loro controversia o delle loro controversie, esse scelgono di comune accordo un mediatore dal Registro dei Mediatori:

Si intende che, se le parti non concordano sulla persona del mediatore, la mediazione non ha luogo.

(2) Il mediatore può rifiutare la nomina senza dover fornire motivazione.

Articolo 15 — Rinvio in mediazione da parte del tribunale

15.-(1) Il tribunale dinanzi al quale si svolge un procedimento giudiziario relativo a una causa il cui oggetto rientra nel campo di applicazione della presente legge può, in qualsiasi fase del procedimento prima della pronuncia della decisione -

(a) invitare le parti in causa a comparire dinanzi ad esso per essere informate sulle modalità di svolgimento della procedura di mediazione e sulla possibilità di comporre la loro controversia tramite tale procedura; e

(b) su istanza congiunta di tutte le parti in causa, o su istanza di una delle parti in causa e con l'espresso consenso delle altre, a seconda dei casi, e tenuto conto di tutte le circostanze della causa, decidere il rinvio del procedimento giudiziario affinché abbia luogo la mediazione.

(2) Qualora una delle parti in causa non acconsenta al ricorso alla mediazione, il tribunale prosegue con il procedimento giudiziario.

(3) La decisione del tribunale di rinvio del procedimento giudiziario, emessa ai sensi del comma (1), contiene un espresso riferimento al consenso delle parti in causa e alla durata della mediazione, la quale non può eccedere i tre (3) mesi.

(4) Al termine del periodo stabilito nella decisione del tribunale, le parti in causa informano il tribunale circa la procedura seguita e l'esito della mediazione e, qualora non siano pervenute a un accordo di conciliazione, possono chiedere una proroga della durata della mediazione per un periodo che non può eccedere i tre (3) mesi.

(5) Il tribunale può, d'ufficio o su istanza di qualsiasi parte in causa, interrompere la procedura di mediazione prima della scadenza del termine fissato ai sensi del presente articolo.

(6) La decisione del tribunale emessa ai sensi del comma (4) o del comma (5) non è soggetta ad appello.

Articolo 16 — Accordo di mediazione

16. Fatte salve le disposizioni dell'articolo 15 e del comma (3) dell'articolo 21, prima dell'inizio della procedura di mediazione, le parti concordano, in consultazione con il mediatore, le modalità di svolgimento della procedura, la sua durata, l'obbligo di riservatezza della procedura, le modalità di determinazione del compenso del mediatore e le relative condizioni di pagamento, ogni altra spesa della procedura e ogni altra questione che ritengano necessaria:

Si intende che, indipendentemente da qualsiasi clausola dell'accordo, le parti possono porre fine alla procedura di mediazione in qualsiasi momento lo desiderino.

Articolo 17 — Inizio della procedura di mediazione

17. La data di inizio della procedura di mediazione è la data in cui è stato firmato l'accordo di mediazione, ove esso sia redatto per iscritto, oppure, nel caso dell'articolo 15, la data di emissione della decisione di cui al comma (3) di tale articolo, oppure, in ogni altro caso, la data in cui il mediatore ha compiuto specifici atti nell'ambito della mediazione.

Articolo 18 — Procedura di mediazione

18.-(1) La procedura di mediazione ha carattere riservato e la riservatezza vincola chiunque vi prenda parte.

(2) Il mediatore può, se lo ritiene opportuno, comunicare e tenere incontri separati con le parti, e qualsiasi informazione ricevuta in tali incontri è riservata e non viene comunicata all'altra parte o a terzi senza il consenso della parte da cui tale informazione è stata ricevuta.

(3) Fatte salve le disposizioni del presente articolo, la procedura di mediazione può essere condotta mediante l'uso di moderne tecnologie di comunicazione.

Articolo 19 — Determinazione del luogo e del tempo di svolgimento della mediazione

19.-(1) Il mediatore stabilisce il luogo di svolgimento della mediazione, dopo aver preso in considerazione tutte le circostanze della controversia oggetto di mediazione, nonché le opinioni delle parti in relazione alla loro facile accessibilità.

(2) Il mediatore si consulta con le parti al fine di concordare date adeguate per lo svolgimento della mediazione.

Articolo 20 — Lingua della mediazione

20. Il mediatore, d'intesa con le parti, stabilisce la lingua o le lingue in cui si svolge la procedura di mediazione e in cui è redatto l'accordo di conciliazione.

Articolo 21 — Comparizioni

21.-(1) Le parti compaiono dinanzi al mediatore personalmente o unitamente a qualsiasi altra persona, compreso un avvocato.

(2) Qualora una delle parti sia una persona giuridica, essa è rappresentata da una persona fisica debitamente autorizzata ad agire per suo conto e, a tal fine, prima dell'inizio della mediazione, presenta al mediatore la relativa delibera della persona giuridica.

(3) Qualora una parte della mediazione si presenti assistita da un avvocato, le relative spese sono a carico di tale parte.

Articolo 22 — Deposizione di un esperto

22.-(1) Un esperto può deporre nella procedura di mediazione se convocato da-

(a) il mediatore, con il consenso delle parti e tenendo conto della complessità della controversia, oppure

(b) qualsiasi parte della mediazione.

(2) Qualora l'esperto sia convocato da una parte della mediazione, le relative spese sono a carico della parte che lo ha convocato.

Articolo 23 — Riservatezza della mediazione

23.-(1) Fatte salve le disposizioni del comma (1) dell'articolo 18 e indipendentemente da qualsiasi altra legge, e salvo diverso accordo delle parti, il mediatore e qualsiasi altra persona coinvolta a livello amministrativo o in altro modo nella procedura di mediazione, è tenuto a non produrre, in alcun procedimento giudiziario civile o arbitrale, alcun elemento derivante da o connesso a una procedura di mediazione, tranne -

(a) qualora ciò sia necessario per motivi imperativi di ordine pubblico della Repubblica, in particolare per garantire la protezione del preminente interesse dei minori o per evitare il rischio che sia pregiudicata l'integrità fisica o psicologica di una persona, oppure

(b) qualora la divulgazione del contenuto dell'accordo risultante dalla mediazione sia necessaria ai fini dell'attuazione o dell'esecuzione di tale accordo.

(2) L'obbligo del mediatore di rispettare la riservatezza sussiste anche dopo la cessazione della sua attività professionale come mediatore, sia per il periodo in cui è iscritto come mediatore, sia dopo la sua cancellazione, per qualsiasi motivo, dal Registro dei Mediatori.

Articolo 24 — Dichiarazioni rese dinanzi al mediatore

24. Indipendentemente dalle disposizioni di qualsiasi altra legge e fatte salve le disposizioni dell'articolo 23 della presente legge, una dichiarazione resa dinanzi a un mediatore nel corso di una procedura di mediazione non è ammissibile come prova contro alcuna persona dinanzi al tribunale.

Articolo 25 — Omissione o impossibilità di adempiere ai doveri del mediatore

25.-(1) In caso di impossibilità giuridica o di fatto di adempiere ai doveri del mediatore, o in caso di sua omissione di agire senza ingiustificato ritardo, il suo mandato di mediatore si estingue, se egli stesso vi rinuncia, o se le parti concordano in tal senso, o se una delle parti pone fine al proprio mandato conferito ai fini della mediazione.

(2) La rinuncia del mediatore, l'accordo delle parti, o la decisione di una delle parti di porre fine al mandato del mediatore nelle circostanze del presente articolo, non comporta l'ammissione delle pretese avanzate.

Articolo 26 — Sostituzione del mediatore

26. Il mediatore è sostituito in caso di sua cancellazione dal Registro dei Mediatori ai sensi dell'articolo 8, o di estinzione del suo mandato ai sensi dell'articolo 25, o di revoca del suo mandato con accordo delle parti, o in qualsiasi altro caso di cessazione del suo mandato, e la scelta del suo sostituto avviene conformemente alle disposizioni dell'articolo 14.

Articolo 27 — Effetti della mediazione sulla prescrizione e sui termini di decadenza

27.-(1) L'inizio della procedura di mediazione ai sensi delle disposizioni dell'articolo 17 comporta la sospensione del decorso della prescrizione o del termine di decadenza per l'intera durata della procedura di mediazione.

(2) In caso di esito negativo della procedura di mediazione, il termine di prescrizione o di decadenza sospeso riprende a decorrere dalla data di cessazione della procedura di mediazione.

(3) Il comma (1) non pregiudica le disposizioni in materia di prescrizione o di scadenza dei termini di decadenza previste dagli accordi internazionali di cui la Repubblica è parte contraente.

PARTE V — CESSAZIONE E ACCORDO DI CONCILIAZIONE

Articolo 28 — Cessazione della procedura di mediazione

28.-(1) La procedura di mediazione cessa-

(a) con la conclusione tra le parti di un accordo di conciliazione;

(b) con la redazione di un verbale attestante il mancato raggiungimento di un accordo;

(c) con l'accordo delle parti per l'interruzione della procedura;

(d) qualora una delle parti cessi di acconsentire alla sua prosecuzione;

(e) qualora il mediatore ritenga che, per qualsiasi motivo, la prosecuzione della mediazione sia divenuta superflua o impossibile;

(f) qualora il mediatore ritenga che l'accordo di conciliazione raggiunto dalle parti sia illecito;

(g) qualora il mediatore ritenga che la composizione della controversia in via di raggiungimento non possa essere accolta dal tribunale.

(2) La cessazione della procedura di mediazione comporta la cessazione del mandato dello stesso mediatore.

Articolo 29 — Conservazione dei documenti di mediazione da parte del mediatore

29. Tutti i documenti relativi alla procedura di mediazione sono conservati dal mediatore per un periodo di almeno sette (7) anni dalla data di cessazione della procedura di mediazione.

Articolo 30 — Conclusione dell'accordo di conciliazione

30.-(1) In caso di raggiungimento di un accordo tra le parti per la composizione, totale o parziale, della loro controversia, il mediatore redige un accordo di conciliazione scritto che comprende-

(a) i dati del mediatore;

(b) il luogo e il tempo della mediazione;

(c) i dati delle parti;

(d) i dati delle persone che hanno preso parte alla procedura di mediazione;

(e) l'accordo di mediazione relativo alle questioni di cui all'articolo 16;

(f) i termini dell'accordo raggiunto dalle parti nel corso della mediazione; e

(g) la data della sua conclusione.

(2) L'accordo di conciliazione può altresì prevedere che le parti acconsentano al deposito, da parte di ciascuna di esse, di un'istanza per l'esecuzione dell'accordo di conciliazione ai sensi dell'articolo 32.

(3) L'accordo di conciliazione è sottoscritto di proprio pugno dal mediatore e dalle parti.

(4) Il mediatore fornisce alle parti copia dell'accordo di conciliazione.

Articolo 31 — Mancato raggiungimento dell'accordo di conciliazione

31.-(1) In caso di mancato raggiungimento di un accordo nel corso della mediazione, il mediatore redige un verbale in cui è registrato il mancato raggiungimento dell'accordo di conciliazione, sottoscritto dal mediatore e, ove le parti lo desiderino, anche da queste ultime.

(2) Il mediatore fornisce alle parti della mediazione copia del verbale di cui al comma (1).

Articolo 32 — Esecutività dell'accordo di conciliazione

32.-(1) L'istanza per l'esecuzione dell'accordo di conciliazione può essere depositata presso il tribunale -

(a) congiuntamente da tutte le parti; oppure

(b) da una delle parti con l'espresso consenso delle altre parti, salvo che tale espresso consenso delle altre sia già fornito, a tal fine, mediante l'accordo di conciliazione.

(2) Se l'accordo di conciliazione è redatto in una lingua diversa dal greco, il tribunale può richiedere anche la presentazione di una traduzione debitamente certificata dello stesso in lingua greca.

(3) A seguito dell'istanza depositata ai sensi del comma (1), il tribunale può-

(a) dichiarare l'accordo di conciliazione, in tutto o in parte, esecutivo allo stesso modo in cui è eseguita una sentenza o un'ordinanza giudiziaria, con pari efficacia, e in tal caso può essere emessa una sentenza il cui contenuto corrisponda a quello dell'accordo di conciliazione; oppure

(b) respingere l'istanza di esecuzione dell'accordo di conciliazione, qualora ritenga che il contenuto dell'accordo sia contrario alla legge o non sia eseguibile, o che la controversia non possa essere composta mediante mediazione.

(4) La decisione del tribunale di respingere l'istanza di esecuzione dell'accordo di conciliazione per i motivi indicati al comma (3) può essere impugnata con le stesse modalità con cui è impugnata una sentenza.

(5) È competente a ricevere le istanze ai sensi del comma (1) del presente articolo il tribunale nella cui giurisdizione rientra la specifica controversia, in base alle leggi della Repubblica, indipendentemente dal luogo di svolgimento della procedura di mediazione.

(6) Il presente articolo non pregiudica le norme vigenti in materia di riconoscimento ed esecuzione, in un altro Stato membro, di un accordo di conciliazione dichiarato esecutivo ai sensi del presente articolo.

PARTE VI — REGOLAMENTI

Articolo 33 — Emanazione di regolamenti

33. Il Consiglio dei Ministri può emanare Regolamenti, pubblicati nella Gazzetta Ufficiale della Repubblica, per la migliore attuazione delle disposizioni della presente legge, ad eccezione delle materie per le quali la presente legge dispone espressamente che siano disciplinate con Regolamento Procedurale.

Articolo 34 — Regolamenti Procedurali

34. La Corte Suprema può emanare un Regolamento Procedurale, pubblicato nella Gazzetta Ufficiale della Repubblica, per la determinazione della procedura di deposito dell'accordo di conciliazione presso il tribunale, o per qualsiasi altra materia che per sua natura sia disciplinata con Regolamento Procedurale.

---

NOTICE: This is an UNOFFICIAL TRANSLATION, produced with the assistance of artificial intelligence for information purposes only. It is not certified, is not legally binding, and does not replace the official Greek text — the only authentic version — of Law 159(I)/2012 of the Republic of Cyprus, published in the Official Gazette of the Republic of Cyprus. In case of doubt, or for any legal use, always refer to the original Greek text reproduced above and, to verify it, to the official source (Official Gazette / cylaw.org).

THE CERTAIN MATTERS OF MEDIATION IN CIVIL DISPUTES LAW OF 2012 (159(I)/2012)

PART I — INTRODUCTORY PROVISIONS

Article 1 — Short title

1. This Law shall be cited as the Certain Matters of Mediation in Civil Disputes Law of 2012.

Article 2 — Interpretation

In this Law, unless the context otherwise requires -

"civil dispute" means any dispute that may be the subject of civil proceedings, within the meaning attributed to that term under the Courts of Justice Law, and includes labour disputes but does not include family disputes;

"mediation" means a structured process, whatever it may be called, whereby two or more parties to a dispute voluntarily attempt themselves to reach an agreement on the settlement of their dispute with the assistance of a mediator;

It is hereby provided that this notion does not include any attempt at settlement of a dispute made by the court or the judge seised of the case, for the purpose of settling the dispute during the judicial proceedings relating to that dispute;

"mediator" means any third person to the parties, who is registered in the Register of Mediators and who is asked to conduct mediation under this Law;

"court" means the District Court or any judge thereof having jurisdiction over the matter, including the Labour Disputes Courts;

"cross-border dispute" means a dispute falling within the provisions of Article 4;

"commercial dispute" means a dispute arising from a commercial transaction carried out between undertakings, or between undertakings and public authorities, as that term is interpreted in the Law on Combating Late Payment in Commercial Transactions;

"labour dispute" has the meaning attributed to that term in the Annual Paid Leave Law;

"Member State" means a Member State of the European Union, with the exception of Denmark;

"parties" means the natural or legal persons who resort to mediation;

"Register of Mediators" means the register of mediators established under the provisions of Article 6;

"legal person" means any entity with legal personality recognised as such under the relevant laws of the Republic or any other applicable legislation, with the exception of States or other public-law bodies in the exercise of public authority and international public-law organisations;

"family dispute" means a dispute falling within the jurisdiction of a family court established and operating under a law of the Republic;

"Minister" means the Minister of Justice and Public Order.

PART II — SCOPE OF APPLICATION

Article 3 — Scope of application

3.-(1) Subject to the provisions of subsection (2), this Law applies to civil disputes, including cross-border disputes.

(2) This Law does not apply to -

(a) any civil disputes, whether cross-border or not, concerning rights and obligations which the parties are not free to decide on under the relevant applicable law;

(b) labour disputes not included among cross-border disputes, irrespective of whether they do not involve rights and obligations which the parties are not free to decide on under the applicable law; and

(c) any tax, customs or administrative disputes, or disputes concerning the liability of the State for acts or omissions in the exercise of State authority.

Article 4 — Cross-border disputes

4.-(1) A cross-border dispute means any dispute in which at least one of the parties is domiciled or habitually resident, or carries on business or is employed, in a Member State other than that of any other party to the dispute on the date on which -

(a) the parties agree to use mediation after the dispute has arisen;

(b) mediation is ordered by a court of a Member State;

(c) an obligation to use mediation arises under the law of a Member State; or

(d) the parties are summoned to appear before a court for information as provided for in subsection (1) of Article 15.

(2) Notwithstanding the provisions of subsection (1), for the purposes of Articles 23 and 27, a cross-border dispute shall also mean any dispute in respect of which judicial or arbitral proceedings are initiated following mediation between the parties in a Member State other than that in which the parties were domiciled or habitually resident on the date referred to in paragraphs (a), (b) or (c) of subsection (1).

(3) For the purposes of this Article, the domicile of a party to the dispute shall be determined in accordance with Articles 59 and 60 of Council Regulation (EC) No. 44/2001 of 22 December 2000 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters.

PART III — MEDIATION AND MEDIATORS

Article 5 — Mediation

5.-(1) Mediation may take place at any time, including within the framework of judicial proceedings, and is conducted only by a person who -

(a) where the mediation in question concerns a commercial dispute, is registered in the Register of Mediators under sub-paragraph (i), (ii) or (iii) of paragraph (a) of Article 7; and

(b) where the mediation in question concerns a civil dispute other than a commercial dispute, is registered in the Register of Mediators under sub-paragraph (i) of paragraph (a) of Article 7 and submits to the Minister a certificate that he has attended a training programme as a mediator, as well as a certificate of continuation of his professional training, in accordance with the provisions of Article 12.

(2) For the purposes of paragraph (b) of subsection (1) of this Article, a person is deemed to be suitably trained if he submits to the Minister a certificate that he has attended a training programme as a mediator, as well as a certificate of continuation of his professional training, in accordance with the provisions of Article 12.

(3) Mediation may be conducted in respect of part or the whole of the dispute.

Article 6 — Register of Mediators

6.-(1) The Minister shall keep a special register in which are entered, upon application and payment of the fee determined under Article 9, persons who wish to conduct mediation as mediators and who satisfy the requirements set out in Articles 5 and 7.

(2) The Register of Mediators shall be published on the website of the Ministry of Justice and Public Order:

Provided that the first Register of Mediators established under this Law shall be published not later than six (6) months from the date of its entry into force.

Article 7 — Registration in the Register of Mediators

7. Any person may be registered in the Register of Mediators who -

(a) (i) is registered in the Register of Practising Advocates and holds an annual practising certificate under the Advocates Law and, if he wishes to conduct mediation under paragraph (b) of subsection (1) of Article 5, is suitably trained as specified in that Article; or

(ii) is a member of the Cyprus Chamber of Commerce and Industry or of the Cyprus Scientific and Technical Chamber, holds a recognised tertiary education qualification and has attended a special mediator training programme of forty (40) hours' duration organised by the Cyprus Chamber of Commerce and Industry or the Cyprus Scientific and Technical Chamber, or an equivalent programme;

(b) does not hold a public office, whether permanently, temporarily, or by way of secondment, in the public service;

(c) has not been convicted of a serious criminal offence or of an offence involving dishonesty or moral turpitude; and

(d) is not under guardianship or curatorship and has not been deprived of legal capacity.

[Note: as indicated in the methodological note above, the extracted Greek text of Article 7(a) shows only sub-paragraphs (i) and (ii); Articles 5(1)(a) and 12(a), however, also refer to a sub-paragraph "(iii)", the content of which could not be verified.]

Article 8 — Removal of a mediator from the Register of Mediators

8. Removal of a mediator from the Register of Mediators is carried out by the Minister following a reasoned recommendation of the relevant professional body or of the Cyprus Chamber of Commerce and Industry or the Cyprus Scientific and Technical Chamber, as the case may be, for any of the following reasons:

(a) if the requirements provided for in Article 7 cease to be satisfied after registration in the Register of Mediators, or if it is found that they did not exist at the time of registration;

(b) death of the mediator;

(c) if he himself submits a request for his removal from the Register of Mediators;

(d) if, under the laws in force in the Republic, he is adjudicated bankrupt or an order is issued for the appointment of a receiver against him, or he enters into a composition with his creditors;

(e) if he is convicted of a serious criminal offence or of an offence involving dishonesty or moral turpitude;

(f) if he fails to act in accordance with the provisions of subsection (2) of Article 10, despite having acquired a financial or other interest liable to affect the impartiality of his judgment;

(g) abuse of his position in such a way that his continued conduct of mediation would be prejudicial to the public interest;

(h) removal from the Register of Practising Advocates or from membership of the Cyprus Chamber of Commerce and Industry or the Cyprus Scientific and Technical Chamber, as the case may be;

(i) if he has been registered in the Register of Mediators under sub-paragraph (ii) of paragraph (a) of Article 7 and does not submit to the Minister a certificate of continuation of his professional training in mediation matters, in accordance with the provisions of Article 12, or to the Cyprus Scientific and Technical Chamber;

(j) if the relevant professional body or the Cyprus Chamber of Commerce and Industry, as the case may be, recommends his removal, following examination of a complaint or an own-initiative inquiry concerning a violation of this Law or of the European Code of Conduct for Mediators.

Article 9 — Registration fees in the Register of Mediators

9. For registration in the Register of Mediators, mediators shall pay to the Minister a registration fee, the amount of which shall be determined or revised by order of the Minister published in the Official Gazette of the Republic.

Article 10 — Duties of the mediator

10.-(1) In conducting the mediation procedure, the mediator shall perform his duties with diligence, independence and impartiality, in a suitable and effective manner, irrespective of his capacity or profession in the Republic and irrespective of the manner in which he was appointed or undertook to conduct the mediation in question, and he shall not be subject to the control of, nor follow the instructions of, any person or authority.

(2) A mediator to whom it is proposed that he undertake, or who has already undertaken, the conduct of mediation under the provisions of this Law, must, in good time and before accepting his appointment, or as soon as any conflict of interest or other interest becomes apparent, declare in writing any conflict of interest or any circumstance or financial or other interest which may affect, or give the impression of affecting, his independence, and must decline the appointment or resign as mediator, as the case may be, unless the parties expressly agree that he is nonetheless able to conduct the mediation in accordance with the provisions of subsection (1):

Provided that the circumstances referred to above include -

(a) any personal or professional relationship of the mediator with one of the parties to the mediation;

(b) any direct or indirect financial or other interest of the mediator in the outcome of the mediation;

(c) any past conduct of the mediator himself, or of any other person employed by, or holding any position in, the legal person by which the mediator is employed or in which he holds any position, in a capacity other than as mediator, for one of the parties.

(3) Before the commencement of the mediation procedure, the mediator shall satisfy himself that the parties understand the nature of the mediation procedure and the role of the mediator and of the parties.

(4) Throughout the mediation procedure, the mediator shall ensure that the parties have equal opportunities to participate in the procedure.

(5) The mediator shall, if so requested, provide the parties with information regarding his professional background, training and experience in the field of mediation.

(6) The mediator shall not impose a particular solution to the dispute, but may, at his discretion and with a view to facilitating the amicable settlement of the dispute, make suggestions which are not binding in nature.

(7) Mediators shall be guided by the European Code of Conduct for Mediators.

Article 11 — Exercise of profession by a mediator

11. A mediator shall not be precluded from exercising his profession.

Article 12 — Continuation of the mediator's professional training

12. A person who -

(a) has been registered in the Register of Mediators under sub-paragraph (i) or (iii) of paragraph (a) of Article 7 and wishes to conduct, as mediator, a mediation procedure under paragraph (b) of subsection (1) of Article 5; or

(b) has been registered in the Register of Mediators under sub-paragraph (ii) of paragraph (a) of Article 7;

must continue his training in mediation matters, completing attendance of at least twenty-four (24) hours of training every three years, the first three-year period commencing upon the expiry of three (3) years from the date of his registration in the Register of Mediators, and must submit a relevant certificate to the Minister:

Provided that, for a person referred to in paragraph (b) of this Article, continuation of training shall take place through a training programme organised by the Cyprus Chamber of Commerce and Industry or the Cyprus Scientific and Technical Chamber, or an equivalent programme.

Article 13 — Public information

13.-(1) The Ministry of Justice and Public Order shall ensure, by every appropriate means, in particular through the internet, that information is provided to the general public regarding the manner of access to mediators.

(2) Advocates shall inform their clients of the possibility of resorting to mediation, as provided for in this Law, for the settlement of any of their disputes falling within the scope of application of this Law.

PART IV — MEDIATION PROCEDURE

Article 14 — Selection of mediator

14.-(1) Where the parties agree to resort to mediation for the settlement of their dispute or disputes, they shall jointly select a mediator from the Register of Mediators:

Provided that, if the parties do not agree as to the person of the mediator, mediation shall not take place.

(2) The mediator may decline the appointment without giving reasons.

Article 15 — Referral to mediation by a court

15.-(1) A court before which judicial proceedings are pending in respect of a case whose subject matter falls within the scope of application of this Law may, at any stage of the proceedings prior to the delivery of judgment -

(a) invite the litigants to appear before it in order to be informed of the manner of conducting the mediation procedure and of the possibility of settling their dispute by that procedure; and

(b) upon a joint application of all the litigants, or upon the application of one of the litigants with the express consent of the others, as the case may be, and having regard to all the circumstances of the case, decide to adjourn the judicial proceedings so that mediation may take place.

(2) Where any of the litigants does not consent to resort to mediation, the court shall proceed with the judicial proceedings.

(3) The court's decision to adjourn the judicial proceedings, issued under subsection (1), shall contain an express reference to the consent of the litigants and to the duration of the mediation, which may not exceed three (3) months.

(4) Upon expiry of the period specified in the court's decision, the litigants shall inform the court of the procedure followed and of the outcome of the mediation and, where they have not reached a settlement agreement, may request an extension of the duration of the mediation for a period not exceeding three (3) months.

(5) The court may, of its own motion or upon the request of any litigant, discontinue the mediation procedure before the expiry of the period fixed under this Article.

(6) A decision of the court issued under subsection (4) or subsection (5) shall not be subject to appeal.

Article 16 — Mediation agreement

16. Without prejudice to the provisions of Article 15 and of subsection (3) of Article 21, before the commencement of the mediation procedure, the parties shall agree, in consultation with the mediator, on the manner of conducting the procedure, its duration, the obligation to maintain the confidentiality of the procedure, the manner of determining the mediator's fee and the terms of payment thereof, any other costs of the procedure, and any other matter they consider necessary:

Provided that, notwithstanding any term of the agreement, the parties may terminate the mediation procedure at any time they wish.

Article 17 — Commencement of the mediation procedure

17. The date of commencement of the mediation procedure is the date on which the mediation agreement was signed, where it is in writing, or, in the case of Article 15, the date of issue of the decision referred to in subsection (3) of that Article, or, in any other case, the date on which the mediator undertook specific actions within the framework of the mediation.

Article 18 — Mediation procedure

18.-(1) The mediation procedure is confidential in nature, and confidentiality binds anyone who takes part in it.

(2) The mediator may, if he considers it appropriate, communicate with and hold separate meetings with the parties, and any information received at such a meeting shall be confidential and shall not be disclosed to the other party or to a third person without the consent of the party from whom that information was received.

(3) Without prejudice to the provisions of this Article, the mediation procedure may be conducted using modern communication technologies.

Article 19 — Determination of the place and time of conducting the mediation

19.-(1) The mediator shall determine the place for conducting the mediation, having first taken into account all the circumstances of the dispute under mediation, as well as the views of the parties regarding their ease of access.

(2) The mediator shall consult with the parties in order to arrange suitable dates for conducting the mediation.

Article 20 — Language of mediation

20. The mediator, in agreement with the parties, shall determine the language or languages in which the mediation procedure is conducted and in which the settlement agreement is drawn up.

Article 21 — Appearances

21.-(1) The parties shall appear before the mediator in person or together with any other person, including an advocate.

(2) Where one of the parties is a legal person, it shall be represented by a natural person duly authorised to act on its behalf and, for that purpose, before the commencement of the mediation, shall produce to the mediator the relevant decision of the legal person.

(3) Where a party to the mediation appears with an advocate, the relevant expenses shall be borne by that party.

Article 22 — Testimony of an expert

22.-(1) An expert may give testimony in the mediation procedure if called by -

(a) the mediator, with the consent of the parties and having regard to the complexity of the dispute, or

(b) any party to the mediation.

(2) Where the expert is called by a party to the mediation, the expenses thereof shall be borne by the party which called him.

Article 23 — Confidentiality of mediation

23.-(1) Subject to the provisions of subsection (1) of Article 18 and notwithstanding any other law, and unless the parties agree otherwise, the mediator and any other person involved administratively or otherwise in the mediation procedure shall be under an obligation not to produce, in any civil judicial proceedings or arbitration, any evidence arising out of or in connection with a mediation procedure, except -

(a) where this is necessary for overriding reasons of public policy of the Republic, in particular to ensure the protection of the best interests of children or to prevent the risk of harm to the physical or psychological integrity of a person, or

(b) where disclosure of the content of the agreement resulting from the mediation is necessary for the purposes of implementing or enforcing that agreement.

(2) The mediator's obligation to maintain confidentiality shall continue to exist after the cessation of his professional activities as a mediator, both for the period during which he is registered as a mediator and after his removal, for any reason, from the Register of Mediators.

Article 24 — Statements made before a mediator

24. Notwithstanding the provisions of any other law and subject to the provisions of Article 23 of this Law, a statement made before a mediator during a mediation procedure shall not be admissible as evidence against any person before a court.

Article 25 — Failure or inability to perform the duties of the mediator

25.-(1) In the event of legal or factual inability to perform the duties of the mediator, or in the event of his failure to act without undue delay, his mandate as mediator shall terminate, if he himself resigns, or if the parties agree thereto, or if one of the parties terminates his mandate for the purposes of mediation.

(2) Resignation of the mediator, or agreement of the parties, or a decision of one of the parties to terminate the mediator's mandate under the circumstances of this Article, shall not amount to an admission of the claims made.

Article 26 — Replacement of the mediator

26. The mediator shall be replaced in the event of his removal from the Register of Mediators under Article 8, or termination of his mandate under Article 25, or revocation of his mandate by agreement of the parties, or in any other case of termination of his mandate, and the selection of his replacement shall be made in accordance with the provisions of Article 14.

Article 27 — Effects of mediation on limitation and prescription periods

27.-(1) The commencement of the mediation procedure under the provisions of Article 17 shall suspend the running of the limitation period or the prescription period for the entire duration of the mediation procedure.

(2) Where the mediation procedure fails, the suspended limitation or prescription period shall continue to run from the date of termination of the mediation procedure.

(3) Subsection (1) shall not affect the provisions on limitation or expiry of prescription periods contained in international agreements to which the Republic is a party.

PART V — TERMINATION AND SETTLEMENT AGREEMENT

Article 28 — Termination of the mediation procedure

28.-(1) The mediation procedure shall terminate -

(a) upon the conclusion between the parties of a settlement agreement;

(b) upon the drawing up of a record of failure to reach agreement;

(c) upon agreement of the parties to discontinue the procedure;

(d) where one of the parties ceases to consent to its continuation;

(e) if the mediator considers that, for any reason, continuation of the mediation has become unnecessary or impossible;

(f) if the mediator considers that the settlement agreement reached by the parties is unlawful;

(g) if the mediator considers that the settlement of the dispute being reached could not be accepted by the court.

(2) Termination of the mediation procedure shall entail termination of the mediator's own mandate.

Article 29 — Retention of mediation documents by the mediator

29. All documents relating to the mediation procedure shall be retained by the mediator for a period of at least seven (7) years from the date of termination of the mediation procedure.

Article 30 — Conclusion of the settlement agreement

30.-(1) Where the parties reach agreement for the settlement of the whole or part of their dispute, the mediator shall draw up a written settlement agreement which shall include -

(a) the particulars of the mediator;

(b) the place and time of the mediation;

(c) the particulars of the parties;

(d) the particulars of the persons who took part in the mediation procedure;

(e) the mediation agreement in respect of the matters referred to in Article 16;

(f) the terms of the agreement reached by the parties during the mediation; and

(g) the date of its conclusion.

(2) The settlement agreement may also provide that the parties consent to the filing, by any party, of an application for enforcement of the settlement agreement under Article 32.

(3) The settlement agreement shall be signed personally by the mediator and by the parties.

(4) The mediator shall provide the parties with a copy of the settlement agreement.

Article 31 — Failure to reach a settlement agreement

31.-(1) Where no agreement is reached during the mediation, the mediator shall draw up a record stating the failure to reach a settlement agreement, which shall be signed by the mediator and, if they so wish, by the parties.

(2) The mediator shall provide the parties to the mediation with a copy of the record referred to in subsection (1).

Article 32 — Enforceability of the settlement agreement

32.-(1) An application for enforcement of a settlement agreement may be filed with the court -

(a) jointly by all the parties; or

(b) by one of the parties with the express consent of the other parties, unless such express consent of the others is already given for that purpose under the settlement agreement.

(2) If the settlement agreement is drawn up in a language other than Greek, the court may also require the production of a duly certified translation thereof into Greek.

(3) Following an application filed under subsection (1), the court may -

(a) declare the whole or part of the settlement agreement to be enforceable in the same manner as a judgment or order of the court is enforced, with the same effect, and in such a case a judgment may be issued containing the content of the settlement agreement; or

(b) dismiss the application for enforcement of the settlement agreement, if it considers that the content of the agreement is contrary to law or is not enforceable, or that the dispute cannot be settled by mediation.

(4) A decision of the court dismissing an application for enforcement of a settlement agreement for the reasons referred to in subsection (3) may be appealed in the same manner as a judgment is appealed.

(5) The court having jurisdiction to receive applications under subsection (1) of this Article shall be the court within whose jurisdiction the dispute in question falls, according to the laws of the Republic, irrespective of the place where the mediation procedure was conducted.

(6) This Article shall not affect the rules applicable to the recognition and enforcement in another Member State of a settlement agreement which has been declared enforceable under this Article.

PART VI — REGULATIONS

Article 33 — Issue of regulations

33. The Council of Ministers may issue Regulations, published in the Official Gazette of the Republic, for the better implementation of the provisions of this Law, with the exception of matters which this Law expressly states are to be regulated by Rules of Procedure.

Article 34 — Rules of Procedure

34. The Supreme Court may issue Rules of Procedure, published in the Official Gazette of the Republic, for determining the procedure for filing the settlement agreement with the court, or for any other matter which, by its nature, is regulated by Rules of Procedure.

---

AVIS : le texte qui suit est une TRADUCTION NON OFFICIELLE, réalisée avec l'assistance de l'intelligence artificielle à titre purement informatif. Elle n'est ni certifiée ni juridiquement contraignante et ne remplace pas le texte officiel en langue grecque — seule version faisant foi — de la loi 159(I)/2012 de la République de Chypre, publiée au Journal officiel de la République de Chypre. En cas de doute, ou pour tout usage juridique, il convient de toujours se référer au texte grec original reproduit ci-dessus et, pour sa vérification, à la source officielle (Journal officiel / cylaw.org).

LOI DE 2012 SUR CERTAINES QUESTIONS DE MÉDIATION EN MATIÈRE DE LITIGES CIVILS (159(I)/2012)

PARTIE I — DISPOSITIONS INTRODUCTIVES

Article 1 — Titre abrégé

1. La présente loi est citée sous le nom de loi de 2012 sur certaines questions de médiation en matière de litiges civils.

Article 2 — Interprétation

Dans la présente loi, sauf si le contexte exige une interprétation différente -

« litige civil » désigne tout litige susceptible de faire l'objet d'une procédure civile, au sens attribué à ce terme par la loi sur les tribunaux, et comprend les litiges du travail mais ne comprend pas les litiges familiaux ;

« médiation » désigne un processus structuré, quelle qu'en soit la dénomination, dans lequel deux ou plusieurs parties à un litige tentent volontairement de parvenir elles-mêmes à un accord sur le règlement de leur litige, avec l'aide d'un médiateur ;

Il est entendu que cette notion ne comprend pas les tentatives de règlement d'un litige faites par le tribunal ou le juge saisi de l'affaire, aux fins du règlement du litige au cours de la procédure judiciaire relative à ce litige ;

« médiateur » désigne toute personne tierce par rapport aux parties, inscrite au Registre des médiateurs, à laquelle il est demandé de conduire une médiation en vertu de la présente loi ;

« tribunal » désigne le tribunal de district ou tout juge de celui-ci ayant compétence en la matière, y compris les tribunaux des litiges du travail ;

« litige transfrontalier » désigne un litige relevant des dispositions de l'article 4 ;

« litige commercial » désigne un litige résultant d'une transaction commerciale effectuée entre entreprises, ou entre entreprises et autorités publiques, au sens où ce terme est interprété par la loi sur la lutte contre les retards de paiement dans les transactions commerciales ;

« litige du travail » a le sens attribué à ce terme par la loi sur les congés annuels payés ;

« État membre » désigne un État membre de l'Union européenne, à l'exception du Danemark ;

« parties » désigne les personnes physiques ou morales qui recourent à la médiation ;

« Registre des médiateurs » désigne le registre des médiateurs établi en vertu des dispositions de l'article 6 ;

« personne morale » désigne toute entité dotée de la personnalité juridique reconnue comme telle en vertu des lois pertinentes de la République ou de toute autre législation applicable en la matière, à l'exception des États ou autres organismes de droit public dans l'exercice de la puissance publique et des organisations internationales de droit public ;

« litige familial » désigne un litige relevant de la compétence d'un tribunal de la famille institué et fonctionnant en vertu d'une loi de la République ;

« Ministre » désigne le ministre de la Justice et de l'Ordre public.

PARTIE II — CHAMP D'APPLICATION

Article 3 — Champ d'application

3.-(1) Sous réserve des dispositions du paragraphe (2), la présente loi s'applique aux litiges civils, y compris aux litiges transfrontaliers.

(2) La présente loi ne s'applique pas -

(a) à tout litige civil, transfrontalier ou non, portant sur des droits et obligations dont les parties n'ont pas la libre disposition en vertu du droit applicable ;

(b) aux litiges du travail non compris parmi les litiges transfrontaliers, que ceux-ci portent ou non sur des droits et obligations dont les parties n'ont pas la libre disposition en vertu du droit applicable ; et

(c) à tout litige fiscal, douanier ou administratif, ou aux litiges relatifs à la responsabilité de l'État pour des actes ou omissions commis dans l'exercice de la puissance publique.

Article 4 — Litiges transfrontaliers

4.-(1) On entend par litige transfrontalier tout litige dans lequel au moins une des parties a son domicile permanent ou sa résidence habituelle, ou exerce une activité commerciale ou professionnelle, dans un État membre autre que celui de toute autre partie au litige, à la date à laquelle -

(a) les parties conviennent de recourir à la médiation après la survenance du litige ;

(b) le renvoi du litige en médiation est ordonné par une juridiction d'un État membre ;

(c) une obligation de recourir à la médiation naît en vertu du droit d'un État membre ;

(d) les parties sont convoquées à comparaître devant le tribunal pour l'information prévue au paragraphe (1) de l'article 15.

(2) Nonobstant les dispositions du paragraphe (1), aux fins des articles 23 et 27, on entend également par litige transfrontalier tout litige pour lequel une procédure judiciaire ou arbitrale est engagée à la suite d'une médiation entre les parties dans un État membre autre que celui dans lequel les parties avaient leur domicile permanent ou leur résidence habituelle à la date prévue aux points (a), (b) ou (c) du paragraphe (1).

(3) Aux fins du présent article, le domicile d'une partie au litige est déterminé conformément aux articles 59 et 60 du règlement (CE) n° 44/2001 du Conseil du 22 décembre 2000 concernant la compétence judiciaire, la reconnaissance et l'exécution des décisions en matière civile et commerciale.

PARTIE III — MÉDIATION ET MÉDIATEURS

Article 5 — Médiation

5.-(1) La médiation peut avoir lieu à tout moment, y compris dans le cadre d'une procédure judiciaire, et n'est conduite que par une personne qui -

(a) lorsque la médiation en question concerne un litige commercial, est inscrite au Registre des médiateurs en vertu du sous-alinéa (i), (ii) ou (iii) de l'alinéa (a) de l'article 7 ; et

(b) lorsque la médiation en question concerne un litige civil autre qu'un litige commercial, est inscrite au Registre des médiateurs en vertu du sous-alinéa (i) de l'alinéa (a) de l'article 7 et soumet au Ministre une attestation de suivi d'un programme de formation de médiateur, ainsi qu'une attestation de poursuite de sa formation professionnelle, conformément aux dispositions de l'article 12.

(2) Aux fins de l'alinéa (b) du paragraphe (1) du présent article, une personne est considérée comme dûment formée si elle soumet au Ministre une attestation de suivi d'un programme de formation de médiateur, ainsi qu'une attestation de poursuite de sa formation professionnelle, conformément aux dispositions de l'article 12.

(3) La médiation peut être conduite pour une partie ou pour l'ensemble du litige.

Article 6 — Registre des médiateurs

6.-(1) Le Ministre tient un registre spécial dans lequel sont inscrites, sur demande et après paiement de la taxe fixée en vertu de l'article 9, les personnes qui souhaitent conduire des médiations en qualité de médiateurs et qui remplissent les conditions prévues aux articles 5 et 7.

(2) Le Registre des médiateurs est publié sur le site internet du ministère de la Justice et de l'Ordre public :

Il est entendu que le premier Registre des médiateurs établi en vertu de la présente loi est publié au plus tard dans les six (6) mois suivant la date de son entrée en vigueur.

Article 7 — Inscription au Registre des médiateurs

7. Peut être inscrite au Registre des médiateurs toute personne qui -

(a) (i) est inscrite au Registre des avocats en exercice et est titulaire d'une licence annuelle d'exercice de la profession en vertu de la loi sur les avocats et, si elle souhaite conduire une médiation en vertu de l'alinéa (b) du paragraphe (1) de l'article 5, est dûment formée conformément à cet article ; ou

(ii) est membre de la Chambre de commerce et d'industrie de Chypre ou de la Chambre technique et scientifique de Chypre, est titulaire d'un diplôme d'enseignement supérieur reconnu et a suivi un programme spécial de formation de médiateur d'une durée de quarante (40) heures, organisé par la Chambre de commerce et d'industrie de Chypre ou la Chambre technique et scientifique de Chypre, ou un programme équivalent ;

(b) n'occupe pas de fonction publique, que ce soit à titre permanent, temporaire ou par intérim, dans l'administration publique ;

(c) n'a pas été condamnée pour une infraction pénale grave ou pour une infraction impliquant la malhonnêteté ou la turpitude morale ; et

(d) n'est pas sous tutelle ou curatelle et n'a pas été privée de sa capacité juridique.

[Note : comme indiqué dans la note méthodologique ci-dessus, le texte grec extrait de l'article 7(a) ne comporte que les sous-alinéas (i) et (ii) ; les articles 5(1)(a) et 12(a) font toutefois également référence à un sous-alinéa « (iii) », dont le contenu n'a pas pu être vérifié.]

Article 8 — Radiation d'un médiateur du Registre des médiateurs

8. La radiation d'un médiateur du Registre des médiateurs est effectuée par le Ministre sur recommandation motivée de l'ordre professionnel compétent ou de la Chambre de commerce et d'industrie de Chypre ou de la Chambre technique et scientifique de Chypre, selon le cas, pour l'un quelconque des motifs suivants :

(a) si les conditions prévues à l'article 7 cessent d'être remplies après l'inscription au Registre des médiateurs, ou s'il est établi qu'elles n'existaient pas au moment de l'inscription ;

(b) décès du médiateur ;

(c) si celui-ci présente une demande de radiation du Registre des médiateurs ;

(d) si, en vertu des lois en vigueur dans la République, il est déclaré en faillite ou si une ordonnance de nomination d'un syndic est rendue à son encontre, ou s'il conclut un concordat avec ses créanciers ;

(e) s'il est condamné pour une infraction pénale grave ou pour une infraction impliquant la malhonnêteté ou la turpitude morale ;

(f) s'il n'agit pas conformément aux dispositions du paragraphe (2) de l'article 10, malgré l'acquisition d'un intérêt financier ou autre susceptible d'affecter l'impartialité de son jugement ;

(g) abus de sa position, de telle sorte que la poursuite de la conduite de la médiation par lui deviendrait préjudiciable à l'intérêt public ;

(h) radiation du Registre des avocats en exercice ou perte de la qualité de membre de la Chambre de commerce et d'industrie de Chypre ou de la Chambre technique et scientifique de Chypre, selon le cas ;

(i) s'il a été inscrit au Registre des médiateurs en vertu du sous-alinéa (ii) de l'alinéa (a) de l'article 7 et ne soumet pas au Ministre une attestation de poursuite de sa formation professionnelle en matière de médiation, conformément aux dispositions de l'article 12, ou à la Chambre technique et scientifique de Chypre ;

(j) si l'ordre professionnel compétent ou la Chambre de commerce et d'industrie de Chypre, selon le cas, recommande sa radiation, à la suite de l'examen d'une plainte ou d'une enquête engagée d'office concernant une violation de la présente loi ou du Code européen de conduite pour les médiateurs.

Article 9 — Taxes d'inscription au Registre des médiateurs

9. Pour leur inscription au Registre des médiateurs, les médiateurs versent au Ministre une taxe d'inscription, dont le montant est fixé ou révisé par arrêté du Ministre publié au Journal officiel de la République.

Article 10 — Devoirs du médiateur

10.-(1) Dans la conduite de la procédure de médiation, le médiateur exerce ses fonctions avec diligence, indépendance et impartialité, de manière adéquate et efficace, indépendamment de sa qualité ou de sa profession dans la République et indépendamment de la manière dont il a été désigné ou a entrepris de conduire la médiation en question, et il n'est soumis au contrôle ni ne suit les instructions d'aucune personne ni autorité.

(2) Le médiateur auquel il est proposé d'assumer, ou qui a déjà assumé, la conduite d'une médiation en vertu des dispositions de la présente loi, est tenu, en temps utile et avant d'accepter sa désignation, ou dès qu'apparaît le conflit d'intérêts ou l'autre intérêt, de déclarer par écrit tout conflit d'intérêts ou toute circonstance ou intérêt financier ou autre susceptible d'affecter son indépendance ou de donner l'impression de l'affecter, et de refuser sa désignation ou de démissionner de ses fonctions de médiateur, selon le cas, sauf si les parties conviennent expressément qu'il est néanmoins en mesure de conduire la médiation conformément aux dispositions du paragraphe (1) :

Il est entendu que les circonstances susmentionnées comprennent -

(a) toute relation personnelle ou professionnelle du médiateur avec l'une des parties à la médiation,

(b) tout intérêt financier ou autre, direct ou indirect, du médiateur dans l'issue de la médiation,

(c) toute conduite passée du médiateur lui-même, ou de toute autre personne employée par, ou occupant une fonction au sein de, la personne morale auprès de laquelle le médiateur est employé ou occupe une fonction, en une qualité autre que celle de médiateur, pour le compte de l'une des parties.

(3) Avant le début de la procédure de médiation, le médiateur s'assure que les parties comprennent la nature de la procédure de médiation ainsi que le rôle du médiateur et des parties.

(4) Pendant toute la durée de la procédure de médiation, le médiateur veille à ce que les parties disposent de possibilités égales de participation à la procédure.

(5) Le médiateur fournit aux parties, si elles le demandent, des informations relatives à son parcours professionnel, à sa formation et à son expérience dans le domaine de la médiation.

(6) Le médiateur n'impose pas de solution particulière au litige, mais peut, à sa discrétion et afin de faciliter le règlement amiable du litige, formuler des propositions dépourvues de caractère contraignant.

(7) Les médiateurs se conforment au Code européen de conduite pour les médiateurs.

Article 11 — Exercice de la profession par le médiateur

11. Le médiateur n'est pas exclu de l'exercice de sa profession.

Article 12 — Poursuite de la formation professionnelle du médiateur

12. La personne qui -

(a) a été inscrite au Registre des médiateurs en vertu du sous-alinéa (i) ou (iii) de l'alinéa (a) de l'article 7 et souhaite conduire, en qualité de médiateur, une procédure de médiation en vertu de l'alinéa (b) du paragraphe (1) de l'article 5 ; ou

(b) a été inscrite au Registre des médiateurs en vertu du sous-alinéa (ii) de l'alinéa (a) de l'article 7 ;

est tenue de poursuivre sa formation en matière de médiation, en suivant au moins vingt-quatre (24) heures de formation tous les trois ans, la première période triennale commençant à l'expiration d'un délai de trois (3) ans à compter de la date de son inscription au Registre des médiateurs, et de soumettre au Ministre une attestation à cet effet :

Il est entendu que, pour la personne visée à l'alinéa (b) du présent article, la poursuite de la formation s'effectue au moyen d'un programme de formation organisé par la Chambre de commerce et d'industrie de Chypre ou la Chambre technique et scientifique de Chypre, ou d'un programme équivalent.

Article 13 — Information du public

13.-(1) Le ministère de la Justice et de l'Ordre public veille, par tout moyen approprié, notamment par l'internet, à ce que le grand public soit informé des modalités d'accès aux médiateurs.

(2) Les avocats informent leurs clients de la possibilité de recourir à la médiation, telle que prévue par la présente loi, pour le règlement de tout litige relevant du champ d'application de la présente loi.

PARTIE IV — PROCÉDURE DE MÉDIATION

Article 14 — Choix du médiateur

14.-(1) Lorsque les parties conviennent de recourir à la médiation pour le règlement de leur litige ou de leurs litiges, elles choisissent d'un commun accord un médiateur inscrit au Registre des médiateurs :

Il est entendu que, si les parties ne s'accordent pas sur la personne du médiateur, la médiation n'a pas lieu.

(2) Le médiateur peut refuser sa désignation sans avoir à motiver son refus.

Article 15 — Renvoi en médiation par le tribunal

15.-(1) Le tribunal devant lequel se déroule une procédure judiciaire relative à une affaire dont l'objet relève du champ d'application de la présente loi peut, à tout stade de la procédure avant le prononcé du jugement -

(a) inviter les parties au litige à comparaître devant lui afin d'être informées des modalités de déroulement de la procédure de médiation et de la possibilité de régler leur litige par cette procédure ; et

(b) sur demande conjointe de toutes les parties au litige, ou sur demande de l'une des parties avec le consentement exprès des autres, selon le cas, et compte tenu de toutes les circonstances de l'affaire, décider l'ajournement de la procédure judiciaire afin que la médiation ait lieu.

(2) Si l'une des parties au litige ne consent pas au recours à la médiation, le tribunal poursuit la procédure judiciaire.

(3) La décision du tribunal d'ajourner la procédure judiciaire, rendue en vertu du paragraphe (1), comporte une référence expresse au consentement des parties au litige et à la durée de la médiation, laquelle ne peut excéder trois (3) mois.

(4) À l'expiration du délai fixé dans la décision du tribunal, les parties au litige informent le tribunal de la procédure suivie et du résultat de la médiation et, si elles ne sont pas parvenues à un accord de règlement, peuvent demander une prorogation de la durée de la médiation pour une période ne pouvant excéder trois (3) mois.

(5) Le tribunal peut, d'office ou sur demande de l'une des parties au litige, interrompre la procédure de médiation avant l'expiration du délai fixé en vertu du présent article.

(6) Une décision du tribunal rendue en vertu du paragraphe (4) ou du paragraphe (5) n'est pas susceptible d'appel.

Article 16 — Convention de médiation

16. Sans préjudice des dispositions de l'article 15 et du paragraphe (3) de l'article 21, avant le début de la procédure de médiation, les parties conviennent, en concertation avec le médiateur, des modalités de déroulement de la procédure, de sa durée, de l'obligation de confidentialité de la procédure, des modalités de détermination des honoraires du médiateur et de leurs conditions de paiement, de tous autres frais de la procédure, ainsi que de toute autre question qu'elles jugent nécessaire :

Il est entendu que, nonobstant toute clause de la convention, les parties peuvent mettre fin à la procédure de médiation à tout moment de leur choix.

Article 17 — Début de la procédure de médiation

17. La date de début de la procédure de médiation est la date à laquelle la convention de médiation a été signée, lorsqu'elle est établie par écrit, ou, dans le cas de l'article 15, la date de la décision visée au paragraphe (3) de cet article, ou, dans tout autre cas, la date à laquelle le médiateur a accompli des actes concrets dans le cadre de la médiation.

Article 18 — Procédure de médiation

18.-(1) La procédure de médiation revêt un caractère confidentiel, et la confidentialité s'impose à toute personne qui y prend part.

(2) Le médiateur peut, s'il le juge opportun, communiquer avec les parties et tenir avec elles des réunions séparées, et toute information reçue lors d'une telle réunion est confidentielle et ne peut être communiquée à l'autre partie ou à un tiers sans le consentement de la partie de laquelle cette information a été reçue.

(3) Sans préjudice des dispositions du présent article, la procédure de médiation peut être conduite au moyen de technologies de communication modernes.

Article 19 — Détermination du lieu et du moment de la médiation

19.-(1) Le médiateur détermine le lieu où se déroule la médiation, après avoir tenu compte de toutes les circonstances du litige faisant l'objet de la médiation, ainsi que des avis des parties quant à la facilité d'accès.

(2) Le médiateur se concerte avec les parties afin de convenir de dates appropriées pour la conduite de la médiation.

Article 20 — Langue de la médiation

20. Le médiateur, en accord avec les parties, détermine la langue ou les langues dans lesquelles se déroule la procédure de médiation et dans lesquelles est rédigé l'accord de règlement.

Article 21 — Comparutions

21.-(1) Les parties comparaissent devant le médiateur en personne ou accompagnées de toute autre personne, y compris un avocat.

(2) Lorsque l'une des parties est une personne morale, elle est représentée par une personne physique dûment habilitée à agir en son nom et, à cette fin, produit au médiateur, avant le début de la médiation, la décision correspondante de la personne morale.

(3) Lorsqu'une partie à la médiation se présente assistée d'un avocat, les frais y afférents sont à la charge de cette partie.

Article 22 — Déposition d'un expert

22.-(1) Un expert peut déposer dans le cadre de la procédure de médiation s'il est appelé par -

(a) le médiateur, avec le consentement des parties et en tenant compte de la complexité du litige, ou

(b) toute partie à la médiation.

(2) Lorsque l'expert est appelé par une partie à la médiation, les frais y afférents sont à la charge de la partie qui l'a appelé.

Article 23 — Confidentialité de la médiation

23.-(1) Sous réserve des dispositions du paragraphe (1) de l'article 18 et nonobstant toute autre loi, et sauf convention contraire des parties, le médiateur et toute autre personne impliquée, à titre administratif ou autre, dans la procédure de médiation sont tenus de ne produire, dans aucune procédure judiciaire civile ou arbitrale, aucun élément résultant d'une procédure de médiation ou s'y rapportant, sauf -

(a) lorsque cela est nécessaire pour des raisons impérieuses d'ordre public de la République, notamment pour assurer la protection de l'intérêt supérieur des enfants ou pour éviter le risque qu'il soit porté atteinte à l'intégrité physique ou psychologique d'une personne, ou

(b) lorsque la divulgation du contenu de l'accord résultant de la médiation est nécessaire aux fins de la mise en œuvre ou de l'exécution de cet accord.

(2) L'obligation du médiateur de préserver la confidentialité subsiste après la cessation de ses activités professionnelles de médiateur, tant pendant la période où il est inscrit en qualité de médiateur qu'après sa radiation, pour quelque motif que ce soit, du Registre des médiateurs.

Article 24 — Déclarations faites devant le médiateur

24. Nonobstant les dispositions de toute autre loi et sous réserve des dispositions de l'article 23 de la présente loi, une déclaration faite devant un médiateur au cours d'une procédure de médiation n'est pas recevable comme preuve contre quelque personne que ce soit devant le tribunal.

Article 25 — Omission ou incapacité d'exercer les fonctions du médiateur

25.-(1) En cas d'incapacité juridique ou de fait d'exercer les fonctions du médiateur, ou en cas d'omission de sa part d'agir sans retard injustifié, son mandat de médiateur prend fin, s'il démissionne lui-même, ou si les parties en conviennent, ou si l'une des parties met fin à son mandat aux fins de la médiation.

(2) La démission du médiateur, l'accord des parties, ou la décision de l'une des parties de mettre fin au mandat du médiateur dans les circonstances du présent article, n'emporte pas reconnaissance des prétentions avancées.

Article 26 — Remplacement du médiateur

26. Le médiateur est remplacé en cas de radiation du Registre des médiateurs en vertu de l'article 8, ou de cessation de son mandat en vertu de l'article 25, ou de révocation de son mandat par accord des parties, ou dans tout autre cas de cessation de son mandat, et le choix de son remplaçant s'effectue conformément aux dispositions de l'article 14.

Article 27 — Effets de la médiation sur la prescription et les délais de forclusion

27.-(1) Le début de la procédure de médiation, conformément aux dispositions de l'article 17, entraîne la suspension du délai de prescription ou du délai de forclusion pendant toute la durée de la procédure de médiation.

(2) En cas d'échec de la procédure de médiation, le délai de prescription ou de forclusion suspendu recommence à courir à compter de la date de cessation de la procédure de médiation.

(3) Le paragraphe (1) ne porte pas atteinte aux dispositions relatives à la prescription ou à l'expiration des délais de forclusion prévues par les accords internationaux auxquels la République est partie.

PARTIE V — CESSATION ET ACCORD DE RÈGLEMENT

Article 28 — Cessation de la procédure de médiation

28.-(1) La procédure de médiation prend fin -

(a) par la conclusion, entre les parties, d'un accord de règlement ;

(b) par l'établissement d'un procès-verbal constatant l'absence d'accord ;

(c) par accord des parties pour interrompre la procédure ;

(d) lorsque l'une des parties cesse de consentir à sa poursuite ;

(e) si le médiateur estime que, pour quelque motif que ce soit, la poursuite de la médiation est devenue inutile ou impossible ;

(f) si le médiateur estime que l'accord de règlement auquel sont parvenues les parties est illicite ;

(g) si le médiateur estime que le règlement du litige en voie d'aboutir ne pourrait être accepté par le tribunal.

(2) La cessation de la procédure de médiation entraîne la cessation du mandat du médiateur lui-même.

Article 29 — Conservation des documents de médiation par le médiateur

29. Tous les documents relatifs à la procédure de médiation sont conservés par le médiateur pendant une période d'au moins sept (7) ans à compter de la date de cessation de la procédure de médiation.

Article 30 — Conclusion de l'accord de règlement

30.-(1) Lorsque les parties parviennent à un accord pour le règlement de tout ou partie de leur litige, le médiateur rédige un accord de règlement écrit comprenant -

(a) les coordonnées du médiateur ;

(b) le lieu et le moment de la médiation ;

(c) les coordonnées des parties ;

(d) les coordonnées des personnes ayant pris part à la procédure de médiation ;

(e) la convention de médiation relative aux questions visées à l'article 16 ;

(f) les termes de l'accord auquel sont parvenues les parties au cours de la médiation ; et

(g) la date de sa conclusion.

(2) L'accord de règlement peut également prévoir que les parties consentent au dépôt, par l'une quelconque d'entre elles, d'une demande d'exécution de l'accord de règlement en vertu de l'article 32.

(3) L'accord de règlement est signé de la main du médiateur et des parties.

(4) Le médiateur fournit aux parties une copie de l'accord de règlement.

Article 31 — Absence d'accord de règlement

31.-(1) En cas d'absence d'accord au cours de la médiation, le médiateur rédige un procès-verbal constatant l'absence d'accord de règlement, signé par le médiateur et, si elles le souhaitent, par les parties.

(2) Le médiateur fournit aux parties à la médiation une copie du procès-verbal visé au paragraphe (1).

Article 32 — Force exécutoire de l'accord de règlement

32.-(1) Une demande d'exécution d'un accord de règlement peut être déposée auprès du tribunal -

(a) conjointement par toutes les parties ; ou

(b) par l'une des parties avec le consentement exprès des autres parties, sauf si ce consentement exprès des autres est déjà donné à cette fin dans l'accord de règlement.

(2) Si l'accord de règlement est rédigé dans une langue autre que le grec, le tribunal peut également exiger la production d'une traduction dûment certifiée de celui-ci en langue grecque.

(3) À la suite d'une demande déposée en vertu du paragraphe (1), le tribunal peut -

(a) déclarer tout ou partie de l'accord de règlement exécutoire de la même manière qu'un jugement ou une ordonnance du tribunal est exécuté, avec la même force, et dans ce cas un jugement peut être rendu dont le contenu correspond à celui de l'accord de règlement ; ou

(b) rejeter la demande d'exécution de l'accord de règlement, s'il estime que le contenu de l'accord est contraire à la loi ou n'est pas exécutoire, ou que le litige ne peut être réglé par voie de médiation.

(4) Une décision du tribunal rejetant une demande d'exécution d'un accord de règlement pour les motifs visés au paragraphe (3) peut faire l'objet d'un appel de la même manière qu'un jugement.

(5) Est compétent pour recevoir les demandes visées au paragraphe (1) du présent article le tribunal dans le ressort duquel relève le litige en question, conformément aux lois de la République, indépendamment du lieu où s'est déroulée la procédure de médiation.

(6) Le présent article ne porte pas atteinte aux règles applicables à la reconnaissance et à l'exécution, dans un autre État membre, d'un accord de règlement déclaré exécutoire en vertu du présent article.

PARTIE VI — RÈGLEMENTS

Article 33 — Adoption de règlements

33. Le Conseil des ministres peut adopter des règlements, publiés au Journal officiel de la République, en vue d'assurer une meilleure application des dispositions de la présente loi, à l'exception des matières pour lesquelles la présente loi dispose expressément qu'elles sont régies par un règlement de procédure.

Article 34 — Règlements de procédure

34. La Cour suprême peut adopter un règlement de procédure, publié au Journal officiel de la République, afin de déterminer la procédure de dépôt de l'accord de règlement auprès du tribunal, ou pour toute autre matière qui, de par sa nature, est régie par un règlement de procédure.

---

AVISO: el presente texto es una TRADUCCIÓN NO OFICIAL, realizada con la asistencia de inteligencia artificial con fines meramente informativos. No está certificada ni tiene carácter jurídicamente vinculante y no sustituye al texto oficial en lengua griega —única versión auténtica— de la Ley 159(I)/2012 de la República de Chipre, publicada en el Boletín Oficial de la República de Chipre. En caso de duda, o para cualquier uso jurídico, debe consultarse siempre el texto griego original reproducido más arriba y, para su verificación, la fuente oficial (Boletín Oficial / cylaw.org).

LEY DE 2012 SOBRE DETERMINADAS CUESTIONES DE MEDIACIÓN EN LITIGIOS CIVILES (159(I)/2012)

PARTE I — DISPOSICIONES INTRODUCTORIAS

Artículo 1 — Título abreviado

1. La presente Ley se citará como Ley de 2012 sobre Determinadas Cuestiones de Mediación en Litigios Civiles.

Artículo 2 — Interpretación

En la presente Ley, salvo que el contexto exija otra cosa -

«litigio civil» significa cualquier litigio que pueda ser objeto de un procedimiento civil, en el sentido atribuido a este término en virtud de la Ley de Tribunales, e incluye los litigios laborales pero no incluye los litigios familiares;

«mediación» significa un proceso estructurado, cualquiera que sea su denominación, en el cual dos o más partes de un litigio intentan voluntariamente llegar a un acuerdo sobre la resolución de su litigio, con la ayuda de un mediador;

Se entiende que esta noción no incluye ningún intento de resolución de un litigio realizado por el tribunal o por el juez que conozca del asunto, a efectos de la resolución del litigio durante el procedimiento judicial relativo a dicho litigio;

«mediador» significa cualquier persona ajena a las partes, inscrita en el Registro de Mediadores, a la que se solicite dirigir una mediación en virtud de la presente Ley;

«tribunal» significa el Tribunal de Distrito o cualquier juez del mismo con competencia sobre la materia, incluidos los Tribunales de Litigios Laborales;

«litigio transfronterizo» significa un litigio comprendido en las disposiciones del artículo 4;

«litigio comercial» significa un litigio derivado de una transacción comercial efectuada entre empresas, o entre empresas y autoridades públicas, según el sentido que se atribuye a este término en la Ley de Lucha contra la Morosidad en las Transacciones Comerciales;

«litigio laboral» tiene el significado atribuido a este término en la Ley de Vacaciones Anuales Retribuidas;

«Estado miembro» significa un Estado miembro de la Unión Europea, con excepción de Dinamarca;

«partes» significa las personas físicas o jurídicas que recurren a la mediación;

«Registro de Mediadores» significa el registro de mediadores establecido en virtud de las disposiciones del artículo 6;

«persona jurídica» significa toda entidad dotada de personalidad jurídica reconocida como tal en virtud de las leyes pertinentes de la República o de cualquier otra normativa aplicable en la materia, con excepción de los Estados u otros organismos de derecho público en el ejercicio de la potestad pública y de las organizaciones internacionales de derecho público;

«litigio familiar» significa un litigio que sea competencia de un tribunal de familia constituido y en funcionamiento en virtud de una ley de la República;

«Ministro» significa el Ministro de Justicia y Orden Público.

PARTE II — ÁMBITO DE APLICACIÓN

Artículo 3 — Ámbito de aplicación

3.-(1) Sin perjuicio de lo dispuesto en el apartado (2), la presente Ley se aplica a los litigios civiles, incluidos los litigios transfronterizos.

(2) La presente Ley no se aplica a -

(a) cualquier litigio civil, transfronterizo o no, relativo a determinados derechos y obligaciones sobre los cuales las partes no tengan libertad para decidir en virtud del derecho aplicable;

(b) los litigios laborales no incluidos entre los litigios transfronterizos, con independencia de que en ellos no se planteen derechos y obligaciones sobre los cuales las partes no tengan libertad para decidir en virtud del derecho aplicable; y

(c) cualquier litigio tributario, aduanero o administrativo, o litigios relativos a la responsabilidad del Estado por actos u omisiones en el ejercicio de la potestad estatal.

Artículo 4 — Litigios transfronterizos

4.-(1) Se entiende por litigio transfronterizo cualquier litigio en el que al menos una de las partes tenga su domicilio permanente o su residencia habitual, o ejerza actividad comercial o laboral, en un Estado miembro distinto de aquel en que la tenga cualquier otra parte del litigio, en la fecha en que -

(a) las partes acuerden recurrir al procedimiento de mediación, después de haber surgido el litigio;

(b) se haya ordenado la remisión del litigio a mediación por un tribunal de un Estado miembro;

(c) exista una obligación de recurrir a la mediación en virtud del derecho de un Estado miembro;

(d) las partes hayan sido citadas para comparecer ante un tribunal a efectos de la información prevista en el apartado (1) del artículo 15.

(2) No obstante lo dispuesto en el apartado (1), a efectos de los artículos 23 y 27, se entenderá también por litigio transfronterizo cualquier litigio respecto del cual se inicie un procedimiento judicial o arbitral tras una mediación entre las partes en un Estado miembro distinto de aquel en que las partes tuvieran su domicilio permanente o su residencia habitual en la fecha prevista en las letras (a), (b) o (c) del apartado (1).

(3) A efectos del presente artículo, el domicilio de una parte del litigio se determinará de conformidad con los artículos 59 y 60 del Reglamento (CE) n.º 44/2001 del Consejo, de 22 de diciembre de 2000, relativo a la competencia judicial, el reconocimiento y la ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil.

PARTE III — MEDIACIÓN Y MEDIADORES

Artículo 5 — Mediación

5.-(1) La mediación podrá tener lugar en cualquier momento, incluso en el marco de un procedimiento judicial, y solo será dirigida por una persona que -

(a) cuando la mediación en cuestión se refiera a un litigio comercial, esté inscrita en el Registro de Mediadores en virtud del subapartado (i), (ii) o (iii) de la letra (a) del artículo 7; y

(b) cuando la mediación en cuestión se refiera a un litigio civil distinto del comercial, esté inscrita en el Registro de Mediadores en virtud del subapartado (i) de la letra (a) del artículo 7 y presente al Ministro un certificado de haber asistido a un programa de formación como mediador, así como un certificado de continuación de su formación profesional, conforme a lo dispuesto en el artículo 12.

(2) A efectos de la letra (b) del apartado (1) del presente artículo, se considerará que una persona está debidamente formada si presenta al Ministro un certificado de haber asistido a un programa de formación como mediador, así como un certificado de continuación de su formación profesional, conforme a lo dispuesto en el artículo 12.

(3) La mediación podrá referirse a una parte o a la totalidad del litigio.

Artículo 6 — Registro de Mediadores

6.-(1) El Ministro llevará un registro especial en el que se inscribirán, previa solicitud y pago de la tasa determinada en virtud del artículo 9, las personas que deseen ejercer la mediación como mediadores y que reúnan los requisitos establecidos en los artículos 5 y 7.

(2) El Registro de Mediadores se publicará en el sitio web del Ministerio de Justicia y Orden Público:

Se entiende que el primer Registro de Mediadores establecido en virtud de la presente Ley se publicará a más tardar dentro de los seis (6) meses siguientes a la fecha de su entrada en vigor.

Artículo 7 — Inscripción en el Registro de Mediadores

7. Podrá inscribirse en el Registro de Mediadores cualquier persona que -

(a) (i) esté inscrita en el Registro de Abogados en Ejercicio y sea titular de una licencia anual de ejercicio de la profesión conforme a la Ley de Abogados y, si desea dirigir mediaciones en virtud de la letra (b) del apartado (1) del artículo 5, esté debidamente formada según lo establecido en dicho artículo; o

(ii) sea miembro de la Cámara de Comercio e Industria de Chipre o de la Cámara Técnica y Científica de Chipre, sea titular de un título de educación superior reconocido y haya asistido a un programa especial de formación de mediadores de cuarenta (40) horas de duración, organizado por la Cámara de Comercio e Industria de Chipre o la Cámara Técnica y Científica de Chipre, o un programa equivalente;

(b) no ocupe un cargo público, ya sea de forma permanente, temporal o por sustitución, en la administración pública;

(c) no haya sido condenada por un delito grave o por un delito que implique deshonestidad o vileza moral; y

(d) no esté sujeta a tutela o curatela y no haya sido privada de su capacidad de obrar.

[Nota: como se indica en la nota metodológica anterior, el texto griego extraído del art. 7(a) muestra únicamente los subapartados (i) y (ii); los arts. 5(1)(a) y 12(a), sin embargo, hacen referencia también a un subapartado "(iii)", cuyo contenido no ha podido verificarse.]

Artículo 8 — Cancelación de un mediador del Registro de Mediadores

8. La cancelación de un mediador del Registro de Mediadores será efectuada por el Ministro previa recomendación motivada del colegio profesional competente o de la Cámara de Comercio e Industria de Chipre o de la Cámara Técnica y Científica de Chipre, según proceda, por cualquiera de los siguientes motivos:

(a) si los requisitos previstos en el artículo 7 dejan de cumplirse después de la inscripción en el Registro de Mediadores, o si se comprueba que no existían en el momento de la inscripción;

(b) fallecimiento del mediador;

(c) si él mismo presenta una solicitud para su cancelación del Registro de Mediadores;

(d) si, conforme a las leyes vigentes en la República, es declarado en quiebra o se dicta contra él una orden de nombramiento de un síndico, o llega a un convenio con sus acreedores;

(e) si es condenado por un delito grave o por un delito que implique deshonestidad o vileza moral;

(f) si no actúa conforme a lo dispuesto en el apartado (2) del artículo 10, pese a haber adquirido un interés económico o de otra índole que pueda afectar a la imparcialidad de su juicio;

(g) abuso de su posición, de manera que la continuación de la mediación por su parte resulte perjudicial para el interés público;

(h) cancelación de su inscripción en el Registro de Abogados en Ejercicio o pérdida de su condición de miembro de la Cámara de Comercio e Industria de Chipre o de la Cámara Técnica y Científica de Chipre, según proceda;

(i) si ha sido inscrito en el Registro de Mediadores en virtud del subapartado (ii) de la letra (a) del artículo 7 y no presenta al Ministro un certificado de continuación de su formación profesional en materia de mediación, conforme a lo dispuesto en el artículo 12, o a la Cámara Técnica y Científica de Chipre;

(j) si el colegio profesional competente o la Cámara de Comercio e Industria de Chipre, según proceda, recomienda su cancelación, tras el examen de una queja o una investigación de oficio en relación con una infracción de la presente Ley o del Código Europeo de Conducta para Mediadores.

Artículo 9 — Tasas de inscripción en el Registro de Mediadores

9. Para su inscripción en el Registro de Mediadores, los mediadores abonarán al Ministro una tasa de inscripción, cuyo importe será determinado o revisado mediante orden del Ministro publicada en el Boletín Oficial de la República.

Artículo 10 — Deberes del mediador

10.-(1) En el ejercicio del procedimiento de mediación, el mediador desempeñará sus funciones con diligencia, independencia e imparcialidad, de forma adecuada y eficaz, con independencia de su condición o profesión en la República y del modo en que haya sido designado o haya asumido la conducción de la mediación en cuestión, y no estará sometido al control ni seguirá las instrucciones de ninguna persona o autoridad.

(2) El mediador al que se proponga asumir, o que ya haya asumido, la conducción de una mediación conforme a lo dispuesto en la presente Ley, deberá, con la debida antelación y antes de aceptar su designación, o tan pronto como surja el conflicto de intereses u otro interés, declarar por escrito cualquier conflicto de intereses o cualquier circunstancia o interés económico o de otra índole que pueda afectar a su independencia o dar la impresión de afectarla, y deberá rehusar su designación o renunciar como mediador, según proceda, salvo que las partes acuerden expresamente que, no obstante ello, está en condiciones de dirigir la mediación conforme a lo dispuesto en el apartado (1):

Se entiende que las circunstancias antes mencionadas incluyen -

(a) cualquier relación personal o profesional del mediador con una de las partes de la mediación,

(b) cualquier interés económico o de otra índole, directo o indirecto, del mediador en el resultado de la mediación,

(c) cualquier conducta pasada del propio mediador, o de cualquier otra persona empleada por, o que ocupe algún cargo en, la persona jurídica en la que el mediador esté empleado o ocupe algún cargo, en una condición distinta de la de mediador, por cuenta de una de las partes.

(3) Antes del inicio del procedimiento de mediación, el mediador se asegurará de que las partes comprenden la naturaleza del procedimiento de mediación y el papel del mediador y de las partes.

(4) Durante toda la duración del procedimiento de mediación, el mediador garantizará que las partes tengan igualdad de oportunidades de participación en el procedimiento.

(5) El mediador, cuando así se le solicite, facilitará a las partes información relativa a su trayectoria profesional, formación y experiencia en el ámbito de la mediación.

(6) El mediador no impondrá una solución concreta del litigio, si bien podrá, a su discreción y con el fin de facilitar la resolución amistosa del litigio, formular propuestas que no tendrán carácter vinculante.

(7) Los mediadores se guiarán por el Código Europeo de Conducta para Mediadores.

Artículo 11 — Ejercicio de la profesión por el mediador

11. El mediador no quedará excluido del ejercicio de su profesión.

Artículo 12 — Continuación de la formación profesional del mediador

12. La persona que -

(a) haya sido inscrita en el Registro de Mediadores en virtud del subapartado (i) o (iii) de la letra (a) del artículo 7 y desee dirigir, como mediador, un procedimiento de mediación en virtud de la letra (b) del apartado (1) del artículo 5; o

(b) haya sido inscrita en el Registro de Mediadores en virtud del subapartado (ii) de la letra (a) del artículo 7;

deberá continuar su formación en materia de mediación, completando al menos veinticuatro (24) horas de formación cada tres años, comenzando el primer trienio a partir del transcurso de tres (3) años desde la fecha de su inscripción en el Registro de Mediadores, y deberá presentar el correspondiente certificado al Ministro:

Se entiende que, respecto de la persona a que se refiere la letra (b) del presente artículo, la continuación de la formación se realizará mediante un programa de formación organizado por la Cámara de Comercio e Industria de Chipre o la Cámara Técnica y Científica de Chipre, o un programa equivalente.

Artículo 13 — Información al público

13.-(1) El Ministerio de Justicia y Orden Público velará, por todos los medios apropiados, en particular a través de internet, por que se facilite al público en general información sobre la forma de acceder a los mediadores.

(2) Los abogados informarán a sus clientes sobre la posibilidad de recurrir a la mediación, conforme a lo previsto en la presente Ley, para la resolución de cualquier litigio comprendido en el ámbito de aplicación de la presente Ley.

PARTE IV — PROCEDIMIENTO DE MEDIACIÓN

Artículo 14 — Elección del mediador

14.-(1) Cuando las partes acuerden recurrir a la mediación para la resolución de su litigio o litigios, elegirán de común acuerdo a un mediador del Registro de Mediadores:

Se entiende que, si las partes no se ponen de acuerdo sobre la persona del mediador, la mediación no tendrá lugar.

(2) El mediador podrá rechazar su designación sin necesidad de justificación.

Artículo 15 — Remisión a mediación por el tribunal

15.-(1) El tribunal ante el que se tramite un procedimiento judicial relativo a un asunto cuyo objeto esté comprendido en el ámbito de aplicación de la presente Ley podrá, en cualquier fase del procedimiento antes de dictarse sentencia -

(a) invitar a las partes litigantes a comparecer ante él para ser informadas sobre la forma de desarrollo del procedimiento de mediación y sobre la posibilidad de resolver su litigio mediante dicho procedimiento; y

(b) previa solicitud conjunta de todas las partes litigantes, o previa solicitud de una de las partes litigantes con el consentimiento expreso de las demás, según proceda, y teniendo en cuenta todas las circunstancias del asunto, decidir el aplazamiento del procedimiento judicial para que tenga lugar la mediación.

(2) Si alguna de las partes litigantes no consiente en recurrir a la mediación, el tribunal continuará con el procedimiento judicial.

(3) La resolución del tribunal por la que se aplace el procedimiento judicial, dictada en virtud del apartado (1), contendrá una referencia expresa al consentimiento de las partes litigantes y a la duración de la mediación, la cual no podrá exceder de tres (3) meses.

(4) Al concluir el plazo fijado en la resolución del tribunal, las partes litigantes informarán al tribunal sobre el procedimiento seguido y el resultado de la mediación y, en caso de no haber llegado a un acuerdo de conciliación, podrán solicitar una prórroga de la duración de la mediación por un período que no podrá exceder de tres (3) meses.

(5) El tribunal podrá, de oficio o a instancia de cualquiera de las partes litigantes, interrumpir el procedimiento de mediación antes de que expire el plazo fijado en virtud del presente artículo.

(6) La resolución del tribunal dictada en virtud del apartado (4) o del apartado (5) no será susceptible de apelación.

Artículo 16 — Acuerdo de mediación

16. Sin perjuicio de lo dispuesto en el artículo 15 y en el apartado (3) del artículo 21, antes del inicio del procedimiento de mediación, las partes acordarán, en consulta con el mediador, la forma de desarrollo del procedimiento, su duración, la obligación de confidencialidad del procedimiento, la forma de determinación de los honorarios del mediador y las condiciones de su pago, cualesquiera otros gastos del procedimiento, así como cualquier otra cuestión que consideren necesaria:

Se entiende que, con independencia de cualquier cláusula del acuerdo, las partes podrán poner fin al procedimiento de mediación en cualquier momento que lo deseen.

Artículo 17 — Inicio del procedimiento de mediación

17. La fecha de inicio del procedimiento de mediación será la fecha en que se haya firmado el acuerdo de mediación, cuando conste por escrito, o, en el caso del artículo 15, la fecha de la resolución mencionada en el apartado (3) de dicho artículo, o, en cualquier otro caso, la fecha en que el mediador haya realizado actos concretos en el marco de la mediación.

Artículo 18 — Procedimiento de mediación

18.-(1) El procedimiento de mediación tiene carácter confidencial, y la confidencialidad vincula a cualquier persona que participe en él.

(2) El mediador podrá, si lo considera oportuno, comunicarse y celebrar reuniones separadas con las partes, y cualquier información recibida en dichas reuniones será confidencial y no se comunicará a la otra parte ni a un tercero sin el consentimiento de la parte de la que se haya recibido dicha información.

(3) Sin perjuicio de lo dispuesto en el presente artículo, el procedimiento de mediación podrá desarrollarse mediante el uso de tecnologías de comunicación modernas.

Artículo 19 — Determinación del lugar y del momento de celebración de la mediación

19.-(1) El mediador determinará el lugar de celebración de la mediación, tras haber tenido en cuenta todas las circunstancias del litigio objeto de mediación, así como las opiniones de las partes en relación con la facilidad de acceso.

(2) El mediador se consultará con las partes con el fin de acordar fechas adecuadas para la celebración de la mediación.

Artículo 20 — Idioma de la mediación

20. El mediador, de común acuerdo con las partes, determinará el idioma o idiomas en que se desarrollará el procedimiento de mediación y en que se redactará el acuerdo de conciliación.

Artículo 21 — Comparecencias

21.-(1) Las partes comparecerán ante el mediador personalmente o acompañadas de cualquier otra persona, incluido un abogado.

(2) Cuando una de las partes sea una persona jurídica, estará representada por una persona física debidamente autorizada para actuar en su nombre y, a tal efecto, presentará al mediador, antes del inicio de la mediación, la correspondiente decisión de la persona jurídica.

(3) Cuando una parte de la mediación comparezca asistida de abogado, los gastos correspondientes correrán a cargo de dicha parte.

Artículo 22 — Declaración de un perito

22.-(1) Un perito podrá declarar en el procedimiento de mediación si es convocado por -

(a) el mediador, con el consentimiento de las partes y teniendo en cuenta la complejidad del litigio, o

(b) cualquier parte de la mediación.

(2) Cuando el perito sea convocado por una parte de la mediación, los gastos correspondientes correrán a cargo de la parte que lo haya convocado.

Artículo 23 — Confidencialidad de la mediación

23.-(1) Sin perjuicio de lo dispuesto en el apartado (1) del artículo 18 y con independencia de cualquier otra ley, y salvo que las partes acuerden otra cosa, el mediador y cualquier otra persona implicada, administrativamente o de otro modo, en el procedimiento de mediación estarán obligados a no aportar, en ningún procedimiento judicial civil o arbitraje, ningún elemento derivado de un procedimiento de mediación o relacionado con él, salvo -

(a) cuando ello sea necesario por razones imperiosas de orden público de la República, en particular para garantizar la protección del interés superior de los menores o para evitar el riesgo de que se menoscabe la integridad física o psicológica de una persona, o

(b) cuando la divulgación del contenido del acuerdo resultante de la mediación sea necesaria a efectos de la aplicación o ejecución de dicho acuerdo.

(2) La obligación del mediador de guardar confidencialidad subsistirá también después del cese de sus actividades profesionales como mediador, tanto durante el período en que esté inscrito como mediador como después de su cancelación, por cualquier motivo, del Registro de Mediadores.

Artículo 24 — Declaraciones realizadas ante el mediador

24. Con independencia de lo dispuesto en cualquier otra ley y sin perjuicio de lo dispuesto en el artículo 23 de la presente Ley, una declaración realizada ante un mediador durante un procedimiento de mediación no será admisible como prueba contra ninguna persona ante el tribunal.

Artículo 25 — Omisión o incapacidad para cumplir las funciones del mediador

25.-(1) En caso de incapacidad jurídica o material para cumplir las funciones del mediador, o en caso de omisión por su parte de actuar sin dilación injustificada, su mandato como mediador se extinguirá, si él mismo renuncia, o si las partes así lo acuerdan, o si una de las partes pone fin a su mandato a efectos de la mediación.

(2) La renuncia del mediador, el acuerdo de las partes, o la decisión de una de las partes de poner fin al mandato del mediador en las circunstancias del presente artículo, no implicará el reconocimiento de las pretensiones formuladas.

Artículo 26 — Sustitución del mediador

26. El mediador será sustituido en caso de cancelación de su inscripción en el Registro de Mediadores en virtud del artículo 8, de extinción de su mandato en virtud del artículo 25, de revocación de su mandato por acuerdo de las partes, o en cualquier otro supuesto de cese de su mandato, y la elección de su sustituto se realizará conforme a lo dispuesto en el artículo 14.

Artículo 27 — Efectos de la mediación sobre la prescripción y los plazos de caducidad

27.-(1) El inicio del procedimiento de mediación conforme a lo dispuesto en el artículo 17 producirá la suspensión del plazo de prescripción o de caducidad durante toda la duración del procedimiento de mediación.

(2) En caso de fracaso del procedimiento de mediación, el plazo de prescripción o de caducidad suspendido continuará corriendo a partir de la fecha de cese del procedimiento de mediación.

(3) El apartado (1) no afectará a las disposiciones sobre prescripción o expiración de plazos de caducidad previstas en los acuerdos internacionales de los que la República sea parte.

PARTE V — TERMINACIÓN Y ACUERDO DE CONCILIACIÓN

Artículo 28 — Terminación del procedimiento de mediación

28.-(1) El procedimiento de mediación terminará -

(a) mediante la celebración entre las partes de un acuerdo de conciliación;

(b) mediante el levantamiento de un acta que constate la falta de acuerdo;

(c) mediante acuerdo de las partes para interrumpir el procedimiento;

(d) cuando una de las partes deje de consentir su continuación;

(e) si el mediador considera que, por cualquier motivo, la continuación de la mediación ha resultado innecesaria o imposible;

(f) si el mediador considera que el acuerdo de conciliación alcanzado por las partes es ilícito;

(g) si el mediador considera que el arreglo del litigio que se está alcanzando no podría ser aceptado por el tribunal.

(2) La terminación del procedimiento de mediación conllevará la terminación del mandato del propio mediador.

Artículo 29 — Conservación de los documentos de mediación por el mediador

29. Todos los documentos relativos al procedimiento de mediación serán conservados por el mediador durante un período mínimo de siete (7) años a partir de la fecha de terminación del procedimiento de mediación.

Artículo 30 — Celebración del acuerdo de conciliación

30.-(1) Cuando las partes alcancen un acuerdo para la resolución total o parcial de su litigio, el mediador redactará un acuerdo de conciliación por escrito que incluirá -

(a) los datos del mediador;

(b) el lugar y el momento de la mediación;

(c) los datos de las partes;

(d) los datos de las personas que hayan tomado parte en el procedimiento de mediación;

(e) el acuerdo de mediación relativo a las cuestiones mencionadas en el artículo 16;

(f) los términos del acuerdo alcanzado por las partes durante la mediación; y

(g) la fecha de su celebración.

(2) El acuerdo de conciliación podrá también prever que las partes consientan la presentación, por cualquiera de ellas, de una solicitud de ejecución del acuerdo de conciliación en virtud del artículo 32.

(3) El acuerdo de conciliación será firmado personalmente por el mediador y por las partes.

(4) El mediador facilitará a las partes una copia del acuerdo de conciliación.

Artículo 31 — Falta de acuerdo de conciliación

31.-(1) En caso de no alcanzarse un acuerdo durante la mediación, el mediador redactará un acta en la que se hará constar la falta de acuerdo de conciliación, firmada por el mediador y, si así lo desean, por las partes.

(2) El mediador facilitará a las partes de la mediación una copia del acta mencionada en el apartado (1).

Artículo 32 — Fuerza ejecutiva del acuerdo de conciliación

32.-(1) La solicitud de ejecución de un acuerdo de conciliación podrá presentarse ante el tribunal -

(a) conjuntamente por todas las partes; o

(b) por una de las partes con el consentimiento expreso de las demás partes, salvo que dicho consentimiento expreso de las demás ya se haya otorgado a tal efecto en el acuerdo de conciliación.

(2) Si el acuerdo de conciliación está redactado en un idioma distinto del griego, el tribunal podrá exigir también la presentación de una traducción debidamente certificada del mismo al griego.

(3) A raíz de una solicitud presentada en virtud del apartado (1), el tribunal podrá -

(a) declarar la totalidad o parte del acuerdo de conciliación ejecutivo del mismo modo en que se ejecuta una sentencia o resolución judicial, con la misma fuerza, y en tal caso podrá dictarse una sentencia cuyo contenido sea el del acuerdo de conciliación; o

(b) desestimar la solicitud de ejecución del acuerdo de conciliación, si considera que el contenido del acuerdo es contrario a la ley o no es ejecutable, o que el litigio no puede resolverse mediante mediación.

(4) La resolución del tribunal por la que se desestime una solicitud de ejecución de un acuerdo de conciliación por los motivos mencionados en el apartado (3) podrá recurrirse en apelación del mismo modo en que se recurre una sentencia.

(5) Será competente para recibir las solicitudes conforme al apartado (1) del presente artículo el tribunal en cuya jurisdicción se halle comprendido el litigio en cuestión, conforme a las leyes de la República, con independencia del lugar de celebración del procedimiento de mediación.

(6) El presente artículo no afectará a las normas aplicables al reconocimiento y la ejecución, en otro Estado miembro, de un acuerdo de conciliación que haya sido declarado ejecutivo en virtud del presente artículo.

PARTE VI — REGLAMENTOS

Artículo 33 — Emisión de reglamentos

33. El Consejo de Ministros podrá emitir Reglamentos, publicados en el Boletín Oficial de la República, para la mejor aplicación de las disposiciones de la presente Ley, con excepción de las materias respecto de las cuales la presente Ley disponga expresamente que se regularán mediante Reglamento de Procedimiento.

Artículo 34 — Reglamentos de Procedimiento

34. El Tribunal Supremo podrá emitir un Reglamento de Procedimiento, publicado en el Boletín Oficial de la República, para determinar el procedimiento de presentación del acuerdo de conciliación ante el tribunal, o para cualquier otra materia que, por su naturaleza, se regule mediante Reglamento de Procedimiento.